Qəzəl 976

گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 982

حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 986

صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرستتشنه دیدار را کوثر سراب دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 989

مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 995

ای نگه مشق شنا در چشم خونپالا بس استچشمت آب آورد غواصی درین دریا بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1003

مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1011

شهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1021

صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل استخال تا خط برنیارد دانه بی حاصل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1026

از بدن آزادی جانهای غافل مشکل استپای خواب آلود بیرون کردن از گل مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1030

خانه تن را به جان آباد کردن مشکل استبر سر ریگ روان بنیاد کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1031

وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل استدر بهاران پشت بر گلزار کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1032

داستان شوق را تحریر کردن مشکل استبحر را از موج در زنجیر کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1033

هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل استشعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1041

از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل استناز ماه مصر از اخوان کشیدن مشکل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1050

در فشار دل، سر دست نگارین ظالم استدر هلاک بیگناهان تیغ خونین ظالم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1056

مجلس امشب از فروغ لاله رویان روشن استبی خبر هر سو که می غلطد نگاهم گلشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1068

تندخویی با خلایق، مهر را کین کردن استآفرین را در دهان خلق نفرین کردن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1074

چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1075

دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1088

نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوستسایه بالای او از سرکشی همدوش اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1094

خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1101

تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1108

یار راه شِکوه‌اَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1121

خاکساری در بلندی ها رسا افتاده استآسمان این پشته را در زیر پا افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1144

کاو کاو منکران می آرد از چشمش برونعیسی آن شیری که از پستان مریم خورده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1168

عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1169

هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده استتاروپود عمر را بر یکدگر پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1170

شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1174

بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1177

بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه استهر که با اطفال می گردد طرف دیوانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq