Qəzəl 3505

نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3527

فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کندشرم را روی عرقناک تو بیدار کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3528

خط شبرنگ چه با آن رخ پرنور کند؟برق را ابر محال است که مستور کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3536

سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کندسیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3545

کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3546

چه بهشتی است که آن بند قبا بگشاینددر فردوس به روی دل ما بگشایند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3551

تا به کی مردم چشمم هدف خار بود؟رگ من جاده نشتر آزار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3566

دل خالی ز هوس خلوت جانانه بودشیشه چون شد تهی از باده پریخانه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3567

شب که روی تو ز می در عرق افشانی بوددل سراسیمه تر از کشتی طوفانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3571

مکن از بخت شکایت که وبالش می‌بودپای طاووس اگر چون پر و بالش می‌بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3574

می شود آب روان چون به رگ تاک رودصرفه آب در آن است که در خاک رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3575

یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟این نه موجی است که از خاطر ساحل برود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3577

دل آگاه به هر شورشی از جا نرودآب گوهر بسر از جوشش دریا نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3606

عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3607

سر آشفته ز دستار بسامان نشودجمع گردیدن کف لنگر طوفان نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3609

به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشودحرف کج راست به زور رگ گردن نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3610

مانع گرمروان ساعت سنگین نشودسیل از کوه گرانسنگ به تمکین نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3629

دلبری از خم گیسوی سخن می آیدبوی فیض از گل شب بوی سخن می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3633

خط ز خال لب جانانه برون می آیدآه افسوس ازین دانه برون می آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3635

آب در دیده پیمانه می می آیداین چه شورست که از کوچه نی می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3636

چشم پرحرف و لب بوسه ربا می بایدحسن سهل است، ز معشوق ادا می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3640

از تماشا دل افسرده ما نگشایدگره از غنچه پیکان به صبا نگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3654

هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3655

غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟غرض آلود کجا حرف بجا می گوید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3656

دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهیدبه دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3658

خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو دادز سر گذشت و به دنبال این بلا افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3659

بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سوادچه فتنه ها که مرا زین شب سیاه نزاد!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3669

به درد و داغ دل بیقرار می چسبدشرر به سوخته بی اختیار می چسبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3672

شبی ستاره دولت به بام ما افتدکه از لب تو شرابی به جام ما افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq