Qəzəl 4066

هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4069

روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4070

تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4075

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4076

عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4078

آیینه کی به چهره شبنم فشان رسدچون آب ایستاده به آب روان رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4083

از گرد راه قاصد مطلوب می رسدروشنگر دو دیده یعقوب می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4086

گردنکشی به سرو سرافراز می رسدآزاده را به عالمیان ناز می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4087

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4088

شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمی‌رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4089

از شعر بهره ای به سخنور نمی رسداز بوی عود فیض به مجمر نمی رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4090

رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4094

هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسدپای به خواب رفته به آهو نمی‌رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4099

تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4102

مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4107

تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4109

کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشدروزن ز دود بیشتر آزار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4110

آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشدخاطر به سیر سبزه زنگار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4126

خوبان دلم به زلف گره‌گیر بسته‌انددیوانه مرا به دو زنجیر بسته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4143

گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4145

این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4152

عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4157

قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4165

فال وصال او دل رنجور می‌زنداین شمع گشته بین که در سور می ‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4168

زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq