Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دیده روشن از فروغ آشنایی می شودرزق چشم است آنچه صرف روشنایی می شود
Qəzəl 2731عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمودوقت آن کس خوش که شغل عشق را پیدا نمود
Qəzəl 2732گوش شو هر جا سخن را ساز نتوانی نمودمهر بر لب زن دلی گرباز نتوانی نمود
Qəzəl 2738شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد
Qəzəl 2741راز ما را ناله شبگیر بیرون می دهدشورش دیوانه را زنجیر بیرون می دهد
Qəzəl 2742چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
Qəzəl 2748ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید
Qəzəl 2750دل به دارالامن حیرت نه به آسانی رسیدداد جان این صید بسمل تابه حیرانی رسید
Qəzəl 2753مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید
Qəzəl 2758می به روی لاله رنگ یار می باید کشیدباده گلرنگ در گلزار می باید کشید
Qəzəl 2763سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشیدوحشت چشم غزال از دام می باید کشید
Qəzəl 2773از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشیدبار کوه قاف بتواند به آسانی کشید
Qəzəl 2780از صبوری در گشاد کارها بگزین کلیدبر نیاید هیچ قفل محکمی با این کلید
Qəzəl 2781بوسه از کنج دهان دلربا دارد امیداین دل گستاخ را بنگر چها دارد امید
Qəzəl 2784سوختم از شوق، یاران راه حرفی وا کنیدنامه ای انشا کنید و قاصدی پیدا کنید
Qəzəl 2788بر زبانها وصف قد دلستان خواهد دویدمصرع برجسته بر گرد جهان خواهد دوید
Qəzəl 2795زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتدصدف بر خویش می لرزد چو گوهر شاهوار افتد
Qəzəl 2798به امید چه دنبال زبان کس چون جرس افتد؟خموشی به زفریادی که بی فریادرس افتد
Qəzəl 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتدخمارآلود از خمیازه در خمیازه می افتد
Qəzəl 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟به تحقیق خبر تا چند در هر بیخبر پیچد؟
Qəzəl 2809خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچدکه جوهر بر خود از خونریزی شمشیر می پیچد
Qəzəl 2813خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گرددکز این محراب هر حاجت که می خواهی روا گردد
Qəzəl 2832دل سنگ از شکست دانه من آب میگرددز عاجزنالی من آسیا گرداب میگردد
Qəzəl 2835مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود میگرددکه خال او ز خط زنبور خاکآلود میگردد
Qəzəl 2837از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود میگرددکه داغم از سواد شهر مُشکاندود میگردد
Qəzəl 2842سر هر کس که گرم از باده منصور می گرددبه چشمش چوب خشک دار نخل طور می گردد
Qəzəl 2870سفیدی پردهدار چشم خونپالا نمیگرددکف دریا ز طوفان مانع دریا نمیگردد
Qəzəl 2872دل عاشق به جور از یار دیرین برنمی گرددکه در سفتن زآب و رنگ خود گوهر نمی گردد
Qəzəl 2875دل دیوانه من از سپاهی بر نمی گردددم شمشیر برق از هر گیاهی بر نمی گردد
Qəzəl 2880به زنجیر تعلق خلق را دست قضا بنددچو صیادی که صید کشتنی را دست و پا بندد