Qəzəl 2134

شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2136

نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2147

آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2152

گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوسترفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2166

با طره او مشک ختا دود کبابی استبا چهره او صورت چین موج سرابی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2170

آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی استاین ظالم مظلوم نما طرفه بلایی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2188

منظور من آن موی میان است و میان نیسترزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2196

در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟کو وادی غربت که توان رو به قفا رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2205

در وطن جوهر سخن خوارستدر نگین نام رو به دیوارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2212

ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2218

تا به دل تخم عشق کشته شده استآه من در جگر برشته شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2230

در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی استچون تابه گرم گردد، این دانه را عروسی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2242

در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2255

حلقه آه مرا سپهر نگین استگریه من روشناس روی زمین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2256

زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2259

شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2262

زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2263

آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2266

نیست روی عرق آلود به گوهر محتاجنبود حسن خداداد به زیور محتاج

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2275

لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچگلی ز شاخ شکستی قدم زخار مپیچ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2276

ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2288

گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبحروشن از خانه چو خورشید برون آیی صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2290

منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبحکی طی شود به دو دم پیری و جوانی صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2293

زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2296

لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2308

مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2310

شد زسر گردانی من بس که حیران گردبادکرد گردش را فرامش در بیابان گردباد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2311

از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2312

خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتادهیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq