Qəzəl 3870

سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3877

نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3878

نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3879

کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3882

چنان که حسن ترا هیچ کس نمی‌داندز عشق حال مرا هیچ کس نمی‌داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3891

خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3894

فلک به آبله خار دیده می‌ماندزمین به دامن در خون کشیده می‌ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3899

سبکروان ز خَمِ آسمان برآمده‌اندز راستی چو خدنگ از کمان برآمده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3915

سخنوران که درین بوستان نوا سازندکباب یکدگر از شعله های آوازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3917

درین ریاض دلی را که آب می‌سازندچو شبنم آینه آفتاب می‌سازند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3922

ترا ز عالم عبرت اگر نظر بخشندازان به است که صد گنج پرگهر بخشند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3928

ز درد چهره محال است مرد زرد کندچه لایق است که اظهار درد مردکند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3932

جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3936

لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3942

کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3950

سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3957

ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3959

فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3967

به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3974

اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3978

سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3979

چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3991

به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4008

گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4016

زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4017

ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4026

بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4027

خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4031

دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4033

که با تو حرف شهیدان عشق می‌گویدکه خون شبنم از آفتاب می‌جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq