Qəzəl 4036

کجا ز سینه من غم شراب می‌شویدچه زنگ از دل آیینه آب می‌شوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4048

هشیار را به مجلس مستان که می‌برداز بهر عیب خویش نگهبان که می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4052

چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4057

زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4060

تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4071

پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورداین رنگ لاله‌گون ز کجا آب می‌خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4072

کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4074

زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4081

نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4082

فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4093

تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4108

اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4119

از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4124

نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4128

مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4135

جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4146

جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4150

گر یار را غنی ز نیاز آفریده اندما را نیازمند به نازآفریده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4151

مردان اگر نفس به فراغت کشیده‌انددر زیر آب تیغ شهادت کشیده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4159

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4179

هر بلبلی که زمزمه بنیاد می‌کنداول مرا به برگ گلی یاد می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4184

از دور باش کی حذر اغیار می‌کندگلچین کجا ملاحظه از خار می‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4185

مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4186

پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4194

با مردم آنچه شعله ادراک می کندکی برق خانه سوز به خاشاک می کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4196

با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4197

حیران عشق او زر وگوهر چه می کندآن را که آرزو نبود زر چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4198

از کف عنان گذاشته منزل چه می کندموج رمیده دامن ساحل چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4212

از پختگی است گر نشد آواز ما بلندکی از سپند سوخته گردد صدا بلند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq