Qəzəl 3617

بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آیدبا نفس سوختگی سرمه به آواز آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3626

از لب خلق دم باد خزان می‌آیدبوی کافور ازین مرده‌دلان می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3661

گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3670

قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3681

ز بردباری من موج می شود لنگرز خاکساری من صدر آستان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3696

ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردداگر بخیل به مستی کریم می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3720

طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3730

هنوز نرگس او مستی ازل داردهنوز ملک دل از غمزه اش خلل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3740

کسی که دل به خیال تو در گرو داردبه هر نفس که برآرد حیات نو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3750

سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3751

فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3755

قدم به چشم من خاکسار نگذاردز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3758

بیاض گردن او دست من ز کار بردبیاض خوش قلم از دست اختیار برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3759

ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3771

حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟شمار موجه دریا که می تواند کرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3775

رسید موسم گل ترک کار باید کردنظاره گل روی بهار باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3780

نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کردبه یک نگاه دل خویش آب نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3781

علاج غم به می خوشگوار نتوان کردبه آب، آینه را بی غبار نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3800

ز کاوش دلم آزار رنگ می بازدبه پای من چو رسد خار رنگ می بازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3808

ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزدمرا ز گرمی پرواز بال و پر سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3811

نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3813

به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزداگر ستاره بود آفتاب برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3824

لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3825

ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3841

جنون من ز نسیم بهار کامل شدحذر کنید که دیوانه بی سلاسل شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3843

زگریه آینه هر دلی که روشن شدچو اشک، مردمک حلقه های شیون شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3858

فروغ گوهر چرخ از جلای دل باشدصفای روی زمین در صفای دل باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3859

مرا جلای دل از چشم خونفشان باشدکه آب صیقل خاک است تا روان باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3868

نشاط زنده دلان پایدار می باشددرین پیاله می بی خمار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq