Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنمپایکوبان کوه را در دامن هامون کنم
Qəzəl 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم
Qəzəl 5425می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم
Qəzəl 5426چند از غفلت به عیب دیگران گویاشومسرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم
Qəzəl 5427سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم
Qəzəl 5431معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهمبحر را در کاسه گرداب جولان می دهم
Qəzəl 5432خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهمدر گذار سیل، داد خواب سنگین می دهم
Qəzəl 5441ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایم
Qəzəl 5467ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم
Qəzəl 5471چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم
Qəzəl 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم
Qəzəl 5477دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم
Qəzəl 5480گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم
Qəzəl 5482ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم
Qəzəl 5486ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم
Qəzəl 5501اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردمهمان در خانه خود کعبه را ادراک می کردم
Qəzəl 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردمنیم نگهت که از گل در پریشانی جدا گردم
Qəzəl 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردمکه از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم
Qəzəl 5508ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردمز خاموشی گران چون گوهر سنجیده می گردم
Qəzəl 5509به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردماگر خود در نیابم یک زمان دیوانه می گردم
Qəzəl 5512دل صد پاره خود را به زلف یار می بندممن این اوراق را شیرازه از زنار می بندم
Qəzəl 5513به پیغام زبانی از دهان یار خرسندمبه حرف و صوت از آن لبهای شکربار خرسندم
Qəzəl 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقمجهان دارالامان شد تا زبان در کام دزدیدم
Qəzəl 5521چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارمکه بر گل می خرامم خاراگر در زیر پا دارم
Qəzəl 5534من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارمعقیق نامدارم حق شهرت بر یمن دارم
Qəzəl 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارمبه دامن نور بینایی جلا در آستین دارم
Qəzəl 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارمندارم هیچ اگر در دست دامان شبی دارم
Qəzəl 5547نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارممرا دریاب ای برق بلا تا حاصلی دارم
Qəzəl 5549نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارمچو نبض ناتوانان اضطراب ساکنی دارم
Qəzəl 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم