Qəzəl 4745

از صحبت خامان، دل آگاه نگه داراین آینه را در بغل از آه نگه دار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4746

ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذاراین می به حریفان تنک حوصله بگذار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4747

دارم ز تو ساده دلیها گله بسیارپهن است درین دامن دشت آبله بسیار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4750

ای هر ورق گل زتو آیینه دیگرهرغنچه زاسرارتوگنجینه دیگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4760

شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبزچون بماند ازروانی، زود گردد آب سبز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4765

چشم حیران را حجابش دام می داند هنوزعاشق ناکام را خود کام می داند هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4768

خط برآورد وترو تازه است بستانش هنوزمی چکد خون بهارازخارمژگانش هنوز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4769

درتن خود یک هدف واراستخوان دارم هنوزنسبت دوری به آن ابروکمان دارم هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4771

خاک من بربادرفت ودردی آشامم هنوزتوتیا شد جام ومی باقی است درجامم هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4772

از سرشک گرم زرین است مژگانم هنوزمی چکد آتش چو شمع از رشته جانم هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4778

محو رخسار تو دلگیر نگردد هرگزچشم و دل آینه را سیر نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4779

صحبت عشق و خرد ساز نگردد هرگزبلبل و جغد هم آواز نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4781

عشق گرد دل فرزانه نگردد هرگزخانه دیو، پریخانه نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4786

درآ به زمزمه ای مطرب غزال پردازکه تازیانهٔ شوق است شعلهٔ آواز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4787

دگر که را کنم از اهلِ درد محرمِ راز؟که رنگِ من به زبانِ شکسته شد غَمّاز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4788

نمی رسد به حقیقت کس از سرای مجازپلی است آن طرف آب، عشقهای مجاز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4792

به یادِ سنبل آن زلفِ با صبا می‌سازبه بوی مشکِ سبکروح باختا می‌ساز

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4802

نکرد در دل من کار، عشق شورانگیززهیزم تر من شد فسرده آتش تیز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4803

سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیزز همنشینی ما می کشی الم برخیز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4819

پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروزخوشحالیی از غیب به من می رسد امروز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4822

ای چشم تو پرده دار اعجازمژگان تو سایه پرور ناز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4836

سر گرانیهای او را از من حیران مپرسوزن کوه قاف را از پله میزان مپرس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4847

دردی که سازگار تو گردد دواشناسزهری که خوشگوار شد آب بقاشناس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4877

عاشقان را مغز در سر گر نباشد گو مباشکف اگر در بحر پرگوهر نباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4894

گرنبیند همچو نرگس زیر پا می زیبدشگر نخیزد پیش پای گل زجا می زیبدش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4895

هرکه زین گلشن لبی خندانتر از گل بایدشخاطری فارغ ز عالم چون توکل بایدش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4908

خون ما ازروی آتشناک می آید به جوشاز دم گرم بهاران خاک می آید به جوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4914

زیر یک پیراهن از یک‌رنگیم با یار خویشبوی یوسف می‌کشم از چشم چون دستار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4924

ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4938

ازان از دست نگذارد قدح چشم فسونسازشکه هر پیمانه چون آیینه آرد برسر نازش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq