Qəzəl 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4508

چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4525

ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4530

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4531

می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4533

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4540

خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4562

بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4574

بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4591

گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4592

بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4609

شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4612

جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4616

زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تررهرو این راه از رهزن بود گمراه تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4637

از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4639

آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیرمی گدازد عاشقان را چون شکر در جوی شیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4641

برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیراین دکانی را که برخود چیده ای برچیده گیر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4648

شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تربود نخل برومند از زمین نرم سرکش تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4650

زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنترچراغ آسمانی می شودازآب روشنتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4664

کار دنیا کن و اندیشه عقبی مگذارتابه عقبی نرسی دامن دنیا مگذار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4669

دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهاردیده ای آب ده از صبح بناگوش بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4671

ای صبا برگی از آن گلشن بی خار بیارحرف رنگینی از آن لعل گهربار بیار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4673

این نه هاله است نمایان شده از دور قمرپیش رخسار منیر تو مه افکنده سپر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4677

چشم آرام مدارید ز سر منزل عمرکه سبکسیرتر ازموج بود ساحل عمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4681

به زندگی دل آزاده را ز تن بردارسبک چو باد صبا شو، ره چمن بردار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4707

دل راز سینه درنظر دلستان برآرآیینه پیش یوسف از آیینه دان برآر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4709

از بیغمان جمیله غم را نگاه داراز چشم شور دردوالم را نگاه دار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4712

یارب مرا زپوتو منت نگاه دارشمع مرا ز دست حمایت نگاه دار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4718

داغ است برگ عیش گلستان روزگاردود دل است سنبل و ریحان روزگار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4733

ای هر دل از خیال تو میخانه دگرهر گردشی ز چشم تو پیمانه دگر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq