Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
برون ز کیسه ممسک درم نمی آیدز دست بسته سخا وکرم نمی آید
Qəzəl 4015دو چشم شوخ ترا دیدهبان نمیبایدکه آهوان حرم را شبان نمیباید
Qəzəl 4024رسید جان به لبم تا به لب شراب رسیدگسیخت ریشه این نخل تا به آب رسید
Qəzəl 4028خط عذارتو خورشید رابه دام کشیدز هاله حلقه به گوش مه تمام کشید
Qəzəl 4038دنبال دل کمند نگاه کسی مباداین برق در کمین گیاه کسی مباد
Qəzəl 4039خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتاد
Qəzəl 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد
Qəzəl 4053پروانهای که گرد تو یک بار میپرداز شاخسار شعله شرروار میپرد
Qəzəl 4054راهی که مرغ عقل به یک سال میپرددر یک نفس جنون سبکبال میپرد
Qəzəl 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Qəzəl 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورداز موج بال چشمه کوثر برآورد
Qəzəl 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآوردصیقل چگونه ز آینه جوهر برآورد
Qəzəl 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدگردد تمام گوش وبه فریاد من رسد
Qəzəl 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شدزین قفل زنگ بسته در عیش باز شد
Qəzəl 4113از سرگذشته سربه گریبان نمی کشداین شمع کشته ناز شبستان نمی کشد
Qəzəl 4115یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد
Qəzəl 4116خط ترا که دید که زیر و زبر نشداین رشته راکه یافت که بی پاوسرنشد
Qəzəl 4117چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد
Qəzəl 4118شرم از نگاه آن گل سیراب می چکدزان تیغ الحذر که ازو آب می چکد
Qəzəl 4120ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساندما را ازین جهان به جهان دگر رساند
Qəzəl 4129در کوی عشق بر رخ کس در نبستهانداین در به روی مومن و کافر نبستهاند
Qəzəl 4131مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اندخون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
Qəzəl 4134جمعی که هوش خود به می ناب داده اندخرمن به برق وخانه به سیلاب داده اند
Qəzəl 4141جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند
Qəzəl 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Qəzəl 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Qəzəl 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Qəzəl 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Qəzəl 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Qəzəl 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند