Ey səba, degil məhəl tapsan güli-xandanımaKim, düşüpdür atəşi-ğəm laləyanlıq canıma.

Bəs ki, atəşnak yüzün vəsfidür sözüm mənüm,Yoq əcəb gər düşsə od bu dəftərü divanıma.

Vəh ki, (bir) bədmehr ilən düşmiş sərükarım yenəKim, əgər ölsəm xuda bilür ki, yadməz yanıma.

Sürmə qılğaylar məlaik asitanın gərdini,Gər qədəm qoysan şəbi bu külbəyi-əhzanıma?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Həsrətindən verdi can yüz dərd ilə qul Kişvəri,Bildürün, ey dustlar, halım mənim sultanıma.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar