Məni divanə qıldı ol pəri, əhli vəfa bolmaz,Bolub mən əqldin biganəvü ol aşina bolmaz.

Məni bu otağə göydürgan könlümdür va könül dərdiKi, yüz daği-ğəmi vardur hənuz andın cüda bolmaz.

Necə səndən cəfa gəlsə çəkərmən natəvan, leykənCəfanun daxı həddi var, mundaq həm rəva bolmaz.

Mənəm bir zərreyi-sərgəştə, sən xurşidi-tabansan,Bolur varisinə mehrin, nədəndir kim, mana bolmaz.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nə yaşurun gərək andan xətası var isə öldür,Qulundur Kişvəri şaha, nola qul bixəta bolmaz?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq