Yardan ayru bolublən canü dildən mədfəri,Öz-özümni öldürürmən kim nişə qaldım diri.

Murği-ruhum balına bağlab bu cismi-zarimi,Uçuban yarə yetaydım bilsə irdim sahəri.

Ğəmzəvü nazü kirişmən xansı birin söyləyimKim, balakeş canıma hər navəki, hər biri.

Çünki aldın könlümi, cövr ilə öldürmə məniKim, bu qəlb içün bir avını öldürüb qılmaz geri.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Kişvərinin şe’ri yetsəydi Nəvai ərzinə,Qurtarurdi şahi-ğazidən ana şəhr həri.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq