Aşıq Camal · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Seyr elədim İstambulun elini,Qədəm basıb İsfahana gedirəm.
Yaxın gəlHərdəm-hərdəm nə daldadan baxarsan,Gözəllər sultanı, xanı, yaxın gəl.
DustağınÇərxi-fələk, sənə qıllam ziyarət,Dönübdür çilləyə, yayı dustağın.
GəlirSallanaraq yüz nazinən,Dilbər-dilbər qızlar gəlir.
OlduBəddua çıxaraq ərşə dayandı,Bəlalar üstünə enəcək oldu.
QalmışamFələk məni saldı qəm dəryasına,Qəmər atlı yüzə-yüzə qalmışam.
QırmızıYenə məni dərdə saldı bu gözəl,Yaşıl çarşab, corabları qırmızı.
BaxınAşıq Camal gülə-gülə gələndən,At üstündə təkcə, yalqız qalanda.
GəlmədiGecə-gündüz yollarına baxaram,Hanı mənim barabarım, gəlmədi.
ƏylaKonqul qalx ayağa, məclisi şingan əyla,Səfəni sııruban əşqindan fuğan əyla.
Ala gözlü nazlı dilbərAla gözlü nazlı dilbər,Nur yağıbdı qabağından.
Qurban mən olumGözəllər yola çıxandaYoluna qurban mən olum.
GəlsinGedin deyin, mənim mələk yarıma,Bir zahmat çakiban buraya gəlsin.
GülxanımDünən bir gözəl görmüşəm,Adı Gülxanım, Gülxanım.
Həmişə kim qalacaqEy yarım, sür dövranın, həmişə kim qalacaq,Kef elə, söhbət elə, həmişə kim qalacaq,
Düşa duşŞad gəzəndə aşıq Camal yüz alxış,Şahmarın belina dəgər yüz alxış.
Aşıq Camalın İbrahimlə deyişməsiAşıq Camal**Aşıq Camal içdi kövsər şərabı,
Saraliban solmuşamMən Camalam qürbat əlda,Məlil muşkul qalmışam,