Bəxtiyar Vahabzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Mən fikir acıyam, mən fikir acı,Fikir möhtacıyam, fikir möhtacı.
Səhənd qardaşımıza!Axdı gözlərimdən sel gizli-gizli*B.Azəroğlu*
Getməz söz yarasıBir soyuq baxışın odu, həniri,Körpülər yandırdı, külü qaraldı.
Yaman sıxır gecə məni...İllər qədər uzun çəkdiBu intizar gecəm mənim.
Mənim fərqim varmı heç?Bir tərəfdə sel kimi od axıdan buruqlar,Bir tərəfdə çadırda donan körpə çocuqlar.
Utanmaq, qızarmaqIQalxıram kürsüyə danışmaq üçün
Bir ürəkdə dörd fəsilHər gecə danışır radio havadan:"Sabah az buludlu, biri gün yağış...
Şairləri öldürürlərMüstəbidlər başa düşmür şairləri. O zaman ki başa düşür, fərman verir ölümünə*A. Voznesenski*
50 YaşımMən necə oldu ki, çatdım əlliyə? –Yox, deyə bilmərəm,
Oxucu məktubuMəktublar alıram oxuculardan,Məktublar nur dolu, təşəkkür dolu.
Qanmaq - qanmamaqBütün ömrüm boyu anlar kimiQəzetdən, kitabdan mən şirə çəkdim.
QorxuMən qorxuram, sən qorxursan,O da qorxur, bu da qorxur,
Dərinsən, zirvəsənHikmət kitabıdır sənin surətin.Onu sona qədər oxumaq çətin!
Ağlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməzAğlar ürəyim, səs gələr, ah-azar görünməz.Gözdən yaş axar, qaynağı zinhar, görünməz.
Daş ürəklərdə yanıb daşları sındırdı muğamDaş ürəklərdə yanıb daşları sındırdı muğam.Haqqa düşmən olanı haqqa tapındırdı muğam.
Bakıyla Təbrizin arasındayamMənim qismətimdir alatoranlıqGecəylə gündüzün arasındayam,
İnsan kimi saxla məniUlu tanrı, köməyim ol,Arzuma adaxla məni.
Mən yandım, sən isindinEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Ürəyimdən keçəndən
Hara gedir bu dünya?Başa keçdi gerçəyiƏlimizdən çalanlar.
Nə sən gülsən, nə mən bülbülBir qız qarlı qış günündəDibçəkdə bir gül bitirdi.
Fikir qanadlarımMənim qanadlarım var:Şirin-şirin arzular,
Buludlar nə yaman gözəl olurmuşKomamız meşənin qalın yerində,Dağda salamlardı hər günü babam.
Piyada - sərnişin (iki yolçu)Baxdıq biz həmişə qabağa, önə.Boylandı sabaha bu gündən illər.
Əgər qorunmazsa istiqlalımızQəribə zamanda yaşadıq, oğul,Bilmədik maskayla üzün fərqini.
Təzədən yaratsın yaradan biziYalan mamırlanıb ürəyimizdəHaram maya tutub çörəyimizdə.
Qara saçlar, ağ saçlarSaçlarıma dən düşür, dən düşür, yaman düşür,Hər baxanda anamın ürəyinə qan düşür.
Axı, dünya fırlanır...Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,Tarixə atdığımız qayıtdı, lüzum oldu.
Sevincin zirvəsi, dərdin zirvəsiKöhnə dostum M.Sadıq müəllimə*Qarışıb dünyanın yaxşı-yamanı,
Yox, düşmürəm, qalxıramƏn uca mərtəbədə yaşayırsan...Çox gözəl.
Özündən ayrıla bilməyəcəksənDeyirsən, dərd oldu bizə eşqimiz,Sarsıntı, üzüntü yetməzmi artıq?