Məhəmməd Füzuli · Qəsidə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bağ lövhinə xəzan bərgi zərəfşan eylər,Ab ol lövhdə məşqi-xəti-reyhan eylər.
Nə müşkül olsa qılır çərx ruzigarilə həlNə müşkül olsa qılır çərx ruzigarilə həlMürurilə açılır tabi-tari-tuli-əməl.
Yenə qıldı səba gülzarə də’vət bülbüli-zariYenə qıldı səba gülzarə də’vət bülbüli-zari,Yenə qümri məqam etdi fəzayi-səhni-gülzari.
Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinanCahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan,Buraxdı fərşi-lətafət zəminə lütfi-zəman.
Əlhəmdü lillahilləzi xələqəs-səmavatil-ülaالحمد لله الذی خلق السموات العلیK’andan tapar xaki-zəmin feyzi-bahari-dilgüşa.
Çəkər birəhmlər yanında hər saət zəban xəncərÇəkər birəhmlər yanında hər saət zəban xəncər,Günahım sabit eylər, ölməyim xatirnişan xəncər.
Münşiyi-qüdrət ki, çəkmiş xameyi-hikmətnigarMünşiyi-qüdrət ki, çəkmiş xameyi-hikmətnigar,Səfheyi-əyyamə qılmış səbt vəsfi-hər diyar.
Yenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəmYenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəm,Çəmənarayi-vücud oldu güli-baği-ədəm.
Zülməti-heyrətdə zikrindir mənə virdi-zəbanZülməti-heyrətdə zikrindir mənə virdi-zəban,Tutiyəm guya, yemim şəkkər, yerim Hindustan.
Nə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkilNə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkil,Bu müşkildir ki, mövcud olmaya bir hakimi-adil.
Ey sənə iqbali-ruzəfzun ətayi-kirdigarEy sənə iqbali-ruzəfzun ətayi-kirdigar,Müttəsil tə’ziminə mə’mur dövri-ruzigar.
Fələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylərFələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylər,Təqalibi-zaman izhari-sün’i-Kirdigar eylər.
Gəldi ol İsa kim, ondandır həyati-əhli-halGəldi ol İsa kim, ondandır həyati-əhli-hal,Yoxdur onsuz xəlq cismində həyatə ehtimal.