Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəmdən köynəyimi çəkib tikələdikdə,Göz yaşı bədənimi xalqdan gizləyir.
Qəzəl 1İsmin ilə başladım, ey arizular məzhəri!Ey olan zati ğəni, ey gəncü dövlət sərvəri!
Rübai 95Könlüm həsrət qalmış rüxi-canana,Tale yox ki, çatım o gözəl cana.
Qəzəl 185Dedim: eşqində könül zarü həzin olmalıdır,Dedi ki: söz odur, əlbəttə, həmin olmalıdır.
Rübai 19Könlü xərab edir o gözəl canan,Onun ay üzünə göz qalır heyran.
Qəzəl 318Hər zülm edib mənə o sitəmkar çəkmişəm,Etdikcə o, cəfanı, mən azar çəkmişəm.
Qitə 17Yandırıbsan, dedim, ey çərx, mənim sinəmdəBunca dağlar ki, nə vardır sayı, nə payanı.
Rübai 22Zülfünün əsiri mişk olur müdam,Ənbərsə xəttinə olmuşdur qulam.
Qitə 27Bu təbiətdə böylədir adət,Yaşamaqçün cahanda növi-bəşər
Qitə 39Mən gözəl bir süfrə açdım sözdən əhli-aləmə,Onda bir zövq artıran hər dürlü nemət düzmüşəm.
Qəzəl 320Açanda göz üzünə aşiqin, olur heyran,Axıb gedər üzümə sel kimi ciyərdən qan.
Qəzəl 2Zikrinlə zinət aldı həmişə zəbanımız,Zikrin gər olmasa, ola dilsiz dəhanımız.
Qitə 12Soruşdum, ey gözəlim, səndə daim aləmdəTəərrüz eyləmək aşiqlərə nə adətdir?
Rübai 96Dolsa eşq qəmiylə hər hansı ürək,Dünyanın ləzzəti ondadır bişək.
Qəzəl 206Yandı qəlbim, gözdə qanlı qətrələr vardır hələ,Od sönübsə, şöləmizdə yüz şərar vardır hələ.
Qəzəl 3Ey əqlü fəhminə qalan aciz sualımız,Şərh etməsək də biz, sənə vazehdir halımız.
Qəsidə 6Gözdə rüxsarın durur, könlümdə mehrin hər qədər,Könlüm olmuş həm əsiri, gözlərim qan-yaş tökər.
Qəsidə 10Lütfə bax, gör nə gözəl mənzəreyi-xəzradır?!Yenə sübhün küləyi gör necə ruhəfzadır!
Qitə 10Dedi Əhməd: Əli mənlə olub Harunla Musa tək,Şəriklik rəmzi var bunda, kəmali-cahü izzətdir.
Rübai 25Yarın rəhmsizcə eyləsə qovğa,Xoş ol, səadətdir yardan hər cəfa.
Qitə 29Pişiklə saldı köpək bir gecə böyük dəva,Kasa dibi yalayansan, dedi, sən, ey biar!
Qəzəl 38Gülrüxüm, sərvqədim, canına canimdı fəda,Ma bəda qəbləkə ma fiykə minəl-hüsni bəda
Qitə 41Təərrüz eyləyərək söylədim dünən fələyəKi, ey təərrüz ilə verməyən bu xəlqə aman!
Qitə 43Bir gün səhər-səhər çəmənə eylədim güzər,Ta dəf edəm gülü səmən ilə məlalımı.
Qəsidə 48Məni bir halə salıb ki, fələki-kəcrəftar,Gəzərəm aləmi sərgəştə misali-pərgar.
Rübai 50Əsir bahar yeli, qönçələnir gül,Olur gül şamına pərvanə bülbül.
Qəzəl 75Qəmli axşamlarının yoxmu, ayüzlüm, səhəri?Qəmdən öldüm, hanı bəs mehrü məhəbbət əsəri?
Rübai 83Bizlərə göndərdi min bəla fələk,Eylədi çox dərdə mübtəla fələk.
Rübai 87Zahirdə talibik məşuqəyə biz,Batində bu yolda yoxdur zövqimiz.
Rübai 92Göz açıb gör necə olmuş dili-zar,Gözümdən gör necə qanlı yaş axar?