چو از غم کنم چاک پیراهنم راز مردم کند اشک پنهان تنم را

Qəmdən köynəyimi çəkib tikələdikdə,Göz yaşı bədənimi xalqdan gizləyir.

چه سان با قد خم کنم عزم کویشگرفتست خار مژه دامنم را

Əyilmiş qədimlə kuyinə necə gedim,Kirpiyimin tikanı ətəyimdən tutubdur.

غمت دانه ها می فشاند ز چشممبباد فنا می دهد خرمنم را

Qəmin gözümdən danələr axıdır,Xırmanımı fəna küləyinə verir.

نیامد ز دست تو ای من غلامتکه در طوق ساعد کشی گردنم را

Ey sənə qul olduğum, əlindən gəlmədi ki,Boynumu qolunun tuğuna çəkəsən.

ز هر سو ره آرزو بست بر منسرشکم که بگرفت پیرامنم را

Hər yandan mənə arzu yolunu bağladın,Göz yaşım çevrəmi tutunca.

مبین محتسب تند در ساغر میمکن تیره آیینه روشنم را

Möhtəsib, mey piyaləsinə hirsli baxma,İşıqlı güzgümü qaraltma.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز غم مرده ام ماتم خویش دارمفضولی ملامت مکن شیونم را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qəmdən ölmüşəm, öz yasımı saxlayıram,Füzuli, sızlamağımı qınama.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana