Rübai 52

گفتا که به ابروم که دارم در سرکامشب نفسی کنم به پیش تو گذر

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 53

این ملک به مالک گدا بازگذارخود را به تو تسلیم و رضا بازگذار

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 55

بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 56

ای خواجه بگو چه دیده‌ای باش هنوززین ره به کجا رسیده‌ای باش هنوز

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 57

رندی و برناپیشه‌ای میر مغان را می‌رسداز تن نیاید ھیچ کار این شیوه جان را می رسد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 57

جانا دهنت که هست چون چشمه نوشمی‌آوردش ظلمت شب در آغوش

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 63

دیر است که با غم تو در ساخته‌امپنهان ز تو با تو عشق‌ها باخته‌ام

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 67

وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهمکی وصل تو را به ملک خاقان بدهم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 70

منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 71

تا چند بود دل به ریا پروردندر باده نهم سر پس از این تا گردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 73

تا کی رخ دل سوی گناه آوردنوان میغ سیاه پیش ماه آوردن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 74

در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 75

چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شده‌ام به خاک کویت دیدن

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 76

امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 79

یک جوهر روشن است جان من و توآگه نشود کس ز نهان من و تو

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 82

هر که او عاشق جمال بودشاهدش خود گواه حال بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 99

گه رهزن و گاه رهنمون می‌آییگاهی ز درون گه ز برون می‌آیی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 117

برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

عالمی را به جمالت نگران می‌بینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 176

می‌آمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 180

باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنه‌ای در مجلس صاحب‌دلان انداختی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 196

به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 199

نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 210

ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرین‌تری از زمان جوانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 214

می‌کند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را می‌دهد از بوی بهشت آگاهی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq