Məhsəti Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Olmuş mənə səndən qəmü sevda hasil,Hicranın əcəb qatil imiş, ey qatil.
Rübailər, 119Ey xaslara fitnə, el üçün bir afət,Göylər də günəş üzünə eylər heyrət.
Rübai 127Dərdinlə mənim tək, de, yanan harda var?!Zülmünlə bu cür qəlbi sınan harda var?!
Rübai 133Bir gün iki iynəçi çıxıb meydandan,Getmişdi şaha şikayətə dövrandan.
Rübai 137Könlüm qəminə olmuş əzəldən məskən,Canda əbədi qəminlə dost oldum mən.
Rübai 140Könlümdə mənim, ah, ey kələkbaz oğlan,Qoymuş qəminin quşu bala çoxdandan.
Rübailər, 146Sevdim səni, gördüm nə qədər kin səndən,Sanki aradan axan suyam, ey yar, mən.
Rübai 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Rübailər, 173Nəymiş görəsən dərdi, o ənbər saçlarÇıxmış, de, başından bu sayaq, ey dildar?
Qəzəl 8Yarın barmağında üzük olaydım,Onun əllərində kaş ki solaydım!
Qitə 3TAPMACAO necə oğrudur evə girsə, tez
Rübailər, 187Şaftaluna bax bir sən, a şümşad qamət,Gəldi mən öpüm doyunca, heyrət, heyrət!
Rübailər, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Rübai 7چون نیست ز هرچه هست جز باد به دستچون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست
Rübailər, 17Qəlbimdəki oddan zəmanə – atəşgah!Çox köhnə olar dünya vücudumdan, ah!
Rübailər, 21Sənə həsəd edir yasəmən, gözəl,Ey nazı min fitnə eyləyən gözəl!
Rübailər, 22Düşmənlərimə həmişə sən dəm tutdun,Gəldin mənə naz eylədin, üz turşutdun.
Rübai 24Hər məclis çiçəklə, güllə bəzənər,Köynəyi cırılmış uşağa bənzər.
Rübai 29Getdi qanalan yanına o şux həmdəm,Tutdu qanalan, bağladı möhkəm-möhkəm.
Rübai 33Yandı ürək odlarda o gün çox pünhan.Yellər də dedi dünən gözəl bir dastan!
Rübai 36Durmuşdu dükanda yenə qəssab oğlan,Səf çəkmiş adamlar yenə sağdan-soldan.
Rübai 38Can xəstə düşüb bir toxucu oğlandan,Zülfündə əsir olub bədən çoxdandan.
Rübai 39Öz dayəsinə dünən o nadir dilbər,Ərz eylədi gövhər kimi çox xoş sözlər.
Rübailər, 42Könlüm sitəm oxlarına oxdan olsun,Daim yaşayan sən kimi canan olsun.
Rübai 50جان کو به تن آباد بود هیچ بوَددل گر به جهان شاد بود هیچ بود
Rübai 66Əldən, nə deyim, gör necə varım getdi,Yəni qaçıb o zülfü xumarım getdi.
Rübai 74چون پوست کشد کارد بدندان گیردآهن ز لبش قیمت مرجان گیرد
Rübailər, 75Hardan gecə bilsin çəkir aşiq nə sitəm,Bilsin nə bəlalar çəkir o taleyi kəm.
Rübai 76Zülm etsə mənə çörəkçi dilbər hərgah,Kin ilə deyil, naz ilə eylər gah-gah.
Rübailər, 77Olmaz bu qədər ağıllı heç bir insan,Mehrin, qılığın etdi məni lap heyran.