Məhsəti Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir busə üçün, – dedim, – ləbim mehmandır.Bir busəm üçün, – dedi, – baha bir candır.
Rübailər, 31Düşmüş bu gecə bəxtimə təklik, hicran,Könlümdə qalar sabah bu qəmdən tufan.
Rübailər, 39Görsə üzünü huri xəcalətdə qalar,Göylər günəşi nuru üzündən pay alar.
Rübailər, 44Hər yerdə sən ol könlümə, ey gül, həmdəm,Yaqut ləbinə dəyməyə dünya bir dəm.
Rübailər, 54Sevdaya gərəkdir canı qurban et sən!Şad olmaya könlün, onu viran et sən!
Rübai 57Nəmli gözlərimdən axan gilələrXəncərdən damlayan al qana bənzər.
Rübailər, 61Çəksən yayı, öz çiyninə güc versən sən,Ağzından öpür ox necə bir görsən sən.
Rübailər, 65Hərgah ki, gözümdən yaşım əlvan tökülər,Ağlar mənə göy, yaşı bir ümman tökülər.
Rübai 67Könlüm diləyir ki, düşə fürsət birdən,Ta söhbət açam qəlbi yaxan qəmlərdən.
Rübailər, 68Qurdu suyun ahıyla fələk çardağı,Tonqal qaladı canda qəmin yığnağı.
Rübai 72Daim tökülər qəminlə gözdən yaşlar,Ey mehrini məndən kəsən, nə qəsdi var?
Rübai 80Ədlin bir üzük, bəndinə düşmüş düşmən,Qoydun göyə nərdiban özün ədlindən.
Rübai 83Gecələr ürəyim od tutub yanar,Ahü-fəğanımdan cahan odlanar.
Rübai 86Odlardan o gün çəkdi lalələr xəncər,Atdı suya qalxanı dünən nilufər,
Rübai 92Əqrəb kimicə canımı zülfün çaldı,İmanımı ox qəddin əlimdən aldı.
Rübai 99Mən Məhsətiyəm, hüsnümə yox tay, ortaq,Olmuş mənə heyran o Xorasanla İraq.
Rübai 107تا در چشمی، برفت خواب از چشمماشکی نرود به هیچ باب از چشمم
Rübailər, 116Dərdinlə qəmin könlümə olmuş qismət,Arzunla ürək göynədi həsrət-həsrət.
Rübailər, 117Ta düşdü bu cür ortaya hicran, könlüm,Qorxum var, ola can evi viran, könlüm.
Rübailər, 125Etdim dəvə üstündə yaman ah-əfğan!Səpdim dəvənin yollarına dürr, mərcan.
Rübailər, 126Ey qumru kimi sevgiyə yad dilbər sən,Tavus quşunu hüsn ilə mat eylərsən.
Rübai 135Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.
Rübai 139Əladır üzün tər-təzəcə güllərdən,Xəttin, qırışın Xəllüx ilə Bərbərdən.
Rübailər, 148Bilmir niyə könlüm necə dildar oldum,Könlüm nə çəkir, gör necə ağlar oldum.
Rübailər, 151Yarın nazına artıq o taqət yoxdur,Könlümdə daha o od, hərarət yoxdur.
Rübailər, 154Arxında suyun axmasa da bəndənlə,İnsanlığı tərk eyləmərəm mən sənlə.
Rübailər, 159Yoxdursa bu qəmlərdə mənə bir yan ol,Ey göz, daha qan ağla, könül sən qan ol.
Qəzəl 7از من طمع وصال داریالحق هوس محال داری
Rübailər, 185Yer verməz ürək gözdə sənə, xar olasan,Qəlbində də qoymaz ki, gülüm, zar olasan.
Qitə 9از جماع نره خر بر ماده خررغبتی بر طبع خاتون اوفتاد