Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون از خبر آمدن لشکر روممردم همه دامن از تعیش چیدند
Rübai 10مجذوب شناخت کار هر بیهده نیستمستی چه شناسد آن که در میکده نیست
Qəzəl 13مژده ای دل که یار میآیدغم مخور غمگسار میآید
Qəzəl 24با تبسم تا لبش تمهید احسان میکندغمزه شوخش به ایمایی پشیمان میکند
Qəzəl 26تا چند آب حسرتم از چشم تر چکدخونآبه لاله لاله ز داغ جگر چکد
Qəzəl 33آن زمان کاین فتنهها در عالم ارواح بوددر دبستان جنون درسم هو الفتاح بود
Qəzəl 41آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوشلهجه بکامت باشد
Qəzəl 42مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد
Qəzəl 44خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد
Qəzəl 46گر تیرگی بصر نباشدجز روی تو در نظر نباشد
Qəzəl 98مژده وصلم صبا آورد و گریانم هنوزنیش بر دل میزند اندوه هجرانم هنوز
Qəzəl 112دلربایی که به جز لطف نباشد کارشصبر کن صبر که لطف است یقین آزارش
Qəzəl 145روزگاری شد که من دردیکش میخانهاممشق درویشیست کار همّت شاهانهام
Qəzəl 190مجنون تو را تا کی روی دگری دیدنبا ماه سخن گفتن در خواب پری دیدن
Qəzəl 196دشمنی با ما به حرف دیگران دیگر مکنهر چه گوید مدعی در حق ما باور مکن
Qəzəl 200به اصل و نسل مباهات ای پسر کم کنتو خویش را خلف دودمان آدم کن
Qəzəl 25مرا که با لب او نوبت سخن نرسداز آن چه باک که دستم به انجمن نرسد
Qəzəl 31هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند
Qəzəl 35وقت آن شد کز دلم صبح سعادت سر زنددولت دیدار یارم حلقهای بر در زند
Rübai 45روزی که ز دهر بر غرامت نرومآلوده به صد رنگ ندامت نروم
Rübai 47بر خاک فتاده سرو از رفتارتخاموش نشسته غنچه از گفتارت
Qəzəl 50ای دل هوس وصل بتان تا کی و تا چنداین ناله و فریاد و فغان تا کی و تا چند
Qəzəl 65دل گواهی میدهد البتّه یارم میرسداضطرابم بیش شد بیشک نگارم میرسد
Qəzəl 68مژده ای دل که فلانی ز سفر میآیدرفت اگر عمر گرانمایه دگر میآید
Qəzəl 103بنال ای عندلیب نالهپردازکه باشد ناله دل را نالِ پرواز
Qəzəl 111بیار ساقی از آن آفت خمار و عبوسکه تابد از دل مینا چو شمع از فانوس
Qəzəl 113تا دلم را کند سرای خودشلطفها میکند به جای خودش
Qəzəl 114آن را که به میخانه دل راه دهندشبا جام جهانبین دل آگاه دهندش
Qəzəl 130........................
Qəzəl 154کار خود را ما به لطف کارساز انداختیمتا نظر بر چهره آن دلنواز انداختیم