Rübai 73

انسان که ز بیش و کم الم دارد اوگر داند کیست او چه کم دارد او

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 76

نور تو زدوده زنگ از صفحهٔ دلخورشید کند ظلمت شب را زایل

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 89

آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 93

دشنام دوست خوش‌تر از حرف خوش‌تر غیرزهری که آید از دوست خوش‌تر ز شکّر غیر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 97

سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دل‌ها در عنایت باز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 117

اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 119

خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 128

تا شدم در آتش عشقت گدازان همچو شمعاز جبینم نور مهرت گشت تابان همچو شمع

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 131

ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی می‌کند بی‌باده ترطیب دماغ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 134

سَر مَه دیده شد از آمدنت کرد طریقمی‌روی باز خدا همره و توفیق رفیق

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 138

بایدم شد در آستان تو خاکتا نهم پای بر سر افلاک

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 148

سروی به قامت تو در اشرف ندیده‌امماهی چو عارض تو به مصحف ندیده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 149

از رقیبم گر شنیدی توبه از می کرده‌امکذبُ تهمت افترا بهتان کجا کی کرده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 151

قدح زمرد و می لعل و دست ساقی‌سیمخزینه‌ای به کف آورده‌ام به یک تسلیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 155

صبح است و نموده‌ای جمالممی ده که مبارک است فالم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 158

من که دردی‌کش و بی‌ساخته و بی‌باکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 159

ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 175

هر زمان از خون دل جام شرابی می‌زنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی می‌زنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 182

هر کجا مستان به آن سرو روان برخورده‌ایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخورده‌ایم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 186

گردیده‌ام غبار و پناهی گرفته‌امبر طرف دامنی سر راهی گرفته‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 214

رویی‌ست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 220

ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 222

دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 225

ای آستان قدرت لب‌ریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 227

منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 232

نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 233

بیا ساقی که سردی می‌کند دیتو هم گرمی بکن با آتش می

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 236

باز در آتشم ز روی کسیمی‌کشد خاطرم به سوی کسی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 240

تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 243

خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بی‌خبر کنی

Məczub Təbrizi1 dəq