Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
انسان که ز بیش و کم الم دارد اوگر داند کیست او چه کم دارد او
Rübai 76نور تو زدوده زنگ از صفحهٔ دلخورشید کند ظلمت شب را زایل
Qəzəl 89آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار
Qəzəl 93دشنام دوست خوشتر از حرف خوشتر غیرزهری که آید از دوست خوشتر ز شکّر غیر
Qəzəl 97سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دلها در عنایت باز
Qəzəl 117اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش
Qəzəl 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Qəzəl 128تا شدم در آتش عشقت گدازان همچو شمعاز جبینم نور مهرت گشت تابان همچو شمع
Qəzəl 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Qəzəl 134سَر مَه دیده شد از آمدنت کرد طریقمیروی باز خدا همره و توفیق رفیق
Qəzəl 138بایدم شد در آستان تو خاکتا نهم پای بر سر افلاک
Qəzəl 148سروی به قامت تو در اشرف ندیدهامماهی چو عارض تو به مصحف ندیدهام
Qəzəl 149از رقیبم گر شنیدی توبه از می کردهامکذبُ تهمت افترا بهتان کجا کی کردهام
Qəzəl 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Qəzəl 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Qəzəl 158من که دردیکش و بیساخته و بیباکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم
Qəzəl 159ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم
Qəzəl 175هر زمان از خون دل جام شرابی میزنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی میزنم
Qəzəl 182هر کجا مستان به آن سرو روان برخوردهایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخوردهایم
Qəzəl 186گردیدهام غبار و پناهی گرفتهامبر طرف دامنی سر راهی گرفتهام
Qəzəl 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Qəzəl 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Qəzəl 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Qəzəl 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Qəzəl 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Qəzəl 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Qəzəl 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Qəzəl 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Qəzəl 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Qəzəl 243خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بیخبر کنی