Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گویمت پندی همه گوش و تمام ادراک باشخواستی در چشم دشمن خاک باشی خاک باش
Qəzəl 120آمد رسول یار و شدیم از جفا خلاصاز هر بلا شدیم به لطف خدا خلاص
Qəzəl 136می بنوش از عقده های عقل بیحاصل چه باکچون تو را مشکلگشا یار است از مشکل چه باک
Qəzəl 142بنوش باده عشرت به دولت و اقبالشکفته باش شب و روز و هفته و مه و سال
Qəzəl 146یار از ما جان و ما از یار ساغر خواستیمجان به جان دادیم و جان بردیم و دیگر خواستیم
Qəzəl 177به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتمکه زین دریای توفانخیز شاید بر کنار افتم
Qəzəl 180چه غم دارم غم دلدار دارم؟چه کم دارم غم بسیار دارم؟
Qəzəl 185هر جا ز سرگذشت خود افسانه بستهایمبندی به پای عاقل و دیوانه بستهایم
Qəzəl 192پیش بتان مذمت خورشید و ماه کندر گفتگو به مشرب هر کس نگاه کن
Qəzəl 195دوست یا رب چه دید باز از منکه همی تافت رخ به ناز از من
Qəzəl 212شده در شیشه ما بیتو می ناب گرهمفکن این همه بر خاطر احباب گره
Qəzəl 213سحر چون رخ نماید آفتاب آهسته آهستهکشد با ساغر زرین شراب آهسته آهسته
Qəzəl 224ای نه فلک از بحر عطای تو حبابیوی هشت بهشت از چمن لطف تو بابی
Qəzəl 230ای پادشاه خوبان سوی گدا نگاهیخوبان نگاه خود را سر میدهند گاهی
Qəzəl 242عیش عیش ما باشد گر تو یار ما باشیمی دهی و می نوشی رازدار ما باشی
Qəzəl 244لَئِن جَلَّت ذَنوبی فی مَقامیفَعَطفَ العَطف کافٍ لاعتصامی
Qəzəl 245ای شوخ اضطراب برای چه میکنیگر عاشقی شتاب برای چه میکنی
Məsnəvi 1چه پیچی در این عالم پیچ پیچکه خالیست از راحت و پر ز پیچ
Tərcibənd 1روزی که فلک بساط آراسترخصت ز علی گرفت و برخاست
Rübai 2مجذوب دگر مجوش از راز محیطخاموش که قطره نیست دمساز محیط
Rübai 3از مرتبه نبی شرف دارد حُسناز رنگ رخ علی شعف دارد حُسن
Məsnəvi 4الهی به مستان روز الستکه دل بر تو بستند از هر چه هست
Müfrəd 4چه سود ای شیخ از این دکان رنگینعمل گر نیستت برخیز و برچین
Müfrəd 6بر خوان چرخ نیست به جز چند کاسه خوناین هم غنیمت است از این کاسه سرنگون
Tarix 6قره العینی که احسان کرد دوستهمچو من او هم سگ درگاه اوست
Rübai 8تو غافل از آنی که تو را آنی هستبشناس نشان خود تو را شأنی هست
Qəzəl 9روزی که فلک در خم چوگان تو گرددباید دو جهان عرصه میدان تو گردد
Rübai 11زآن می نخورد زاهد پاکیزهخصالکاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال
Rübai 12درگاه تو یا علی شهان را کافیستاین قبله نماز آسمان را کافیست
Qəzəl 14شب در نظرم بود که آن ماه برآمدخورشید مرادم به سحرگاه برآمد