Qəzəl 118

با خدا گر واگذاری کار خویشبد نبینی هرگز از کردار خویش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 122

صبح‌دم چون شود هوا فیاضبه دو عالم کند ندا فیاض

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 123

بر گرد لاله‌زار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 125

خواهی شکفته نوش کنی جام اختلاطخوش‌خُلق باش ور نه مبر نام اختلاط

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 127

ما حشمت و سپاه نداریم یا حفیظجز درگهت پناه نداریم یا حفیظ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 133

سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کفسوده‌ام برآستانش سر مرا بس این شرف

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 140

ساقی بیار جامی زآن کیمیای اقبالیا رب همیشه باشی مسکین‌نواز و خوشحال

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 141

لطف لعلت کرده بر جان‌ها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 144

عشق ساقی شد می بی‌غش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 147

به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 150

جامی بده که از دل و جانت دعا کنیمچون جان خود وجود تو را بی‌بلا کنیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 156

چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 160

ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 162

زاهد مگو که مست شراب دو ساله‌امچشمی گرفته است به باد پیاله‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 171

تا پای همت می‌رود از آرزو رم می‌کنمدست از تمنّا می‌کشم تسخیر عالم می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 173

من از آن کلاهِ همّت که به طرْف بر شکستمچه طلسم آرزوها که به یکدگر شکستم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 176

پیمانه‌کش و رند و خراباتی و مستیمتزویر ندانیم همینیم که هستیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 178

چشم تر آخر به رویش بی‌نقاب انداختیمدامن آلوده‌ای بر آفتاب انداختیم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 179

از ریا طرفی نبستم ترک عادت می‌کنممیروم در حلقه مستان عبادت می‌کنم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 181

ای دل بیا که مژده وصلی شنیده‌امروز خوشی به طالع خود باز دیده‌ام

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 183

به خون دیده مکتوبی نگارمیکایک عرضه دارم آن چه دارم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 193

این که آید یار یا خورشید تابانست اینماه خوش‌رفتار یا سرو خرامانست این

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 197

یار دل را بی‌تکلف کرده جای خویشتن‌صورت آیینه خود شد رونمای خویشتن‌

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 201

ای فلک بردی ز شاهان گر چه تاج از حد برونمن به درویشی گرفتم از تو باج از حد برون

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 202

خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 207

چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 209

ای روشن از خاک درت چشم جهان‌بین‌ همهمهر تو چون شیر و شکر با جان شیرین همه

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 219

ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوش‌نما در بر کبر و ناز تو

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 226

ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 234

سرگشته و پریشان تا کو به کو نگردیواقف ز راز این بحر چون آب جو نگردی

Məczub Təbrizi1 dəq