Məczub Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با خدا گر واگذاری کار خویشبد نبینی هرگز از کردار خویش
Qəzəl 122صبحدم چون شود هوا فیاضبه دو عالم کند ندا فیاض
Qəzəl 123بر گرد لالهزار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط
Qəzəl 125خواهی شکفته نوش کنی جام اختلاطخوشخُلق باش ور نه مبر نام اختلاط
Qəzəl 127ما حشمت و سپاه نداریم یا حفیظجز درگهت پناه نداریم یا حفیظ
Qəzəl 133سر نپیچم دامنش هر چند دیر آید به کفسودهام برآستانش سر مرا بس این شرف
Qəzəl 140ساقی بیار جامی زآن کیمیای اقبالیا رب همیشه باشی مسکیننواز و خوشحال
Qəzəl 141لطف لعلت کرده بر جانها سبیلکوثر و تسنیم را چون سلسبیل
Qəzəl 144عشق ساقی شد می بیغش زدیمخویش را مستانه بر آتش زدیم
Qəzəl 147به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم
Qəzəl 150جامی بده که از دل و جانت دعا کنیمچون جان خود وجود تو را بیبلا کنیم
Qəzəl 156چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم
Qəzəl 160ساغری گر ز لب لعل تو دریوزه کنمخاک در کاسه این گنبد فیروزه کنم
Qəzəl 162زاهد مگو که مست شراب دو سالهامچشمی گرفته است به باد پیالهام
Qəzəl 171تا پای همت میرود از آرزو رم میکنمدست از تمنّا میکشم تسخیر عالم میکنم
Qəzəl 173من از آن کلاهِ همّت که به طرْف بر شکستمچه طلسم آرزوها که به یکدگر شکستم
Qəzəl 176پیمانهکش و رند و خراباتی و مستیمتزویر ندانیم همینیم که هستیم
Qəzəl 178چشم تر آخر به رویش بینقاب انداختیمدامن آلودهای بر آفتاب انداختیم
Qəzəl 179از ریا طرفی نبستم ترک عادت میکنممیروم در حلقه مستان عبادت میکنم
Qəzəl 181ای دل بیا که مژده وصلی شنیدهامروز خوشی به طالع خود باز دیدهام
Qəzəl 183به خون دیده مکتوبی نگارمیکایک عرضه دارم آن چه دارم
Qəzəl 193این که آید یار یا خورشید تابانست اینماه خوشرفتار یا سرو خرامانست این
Qəzəl 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Qəzəl 201ای فلک بردی ز شاهان گر چه تاج از حد برونمن به درویشی گرفتم از تو باج از حد برون
Qəzəl 202خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن
Qəzəl 207چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
Qəzəl 209ای روشن از خاک درت چشم جهانبین همهمهر تو چون شیر و شکر با جان شیرین همه
Qəzəl 219ای سر سروقامتان خاک ره نیاز توعجز تمام خوشنما در بر کبر و ناز تو
Qəzəl 226ای مصحف جمال تو از رحمت آیتیبا عارض تو قصّه یوسف حکایتی
Qəzəl 234سرگشته و پریشان تا کو به کو نگردیواقف ز راز این بحر چون آب جو نگردی