Qəzəl 166

ما به این در ز پی برگ و نوا آمده‌ایمدردمندیم و به امید دوا آمده‌ایم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 168

توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غم‌های جهان را به عبث وا نکنم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 169

دل داده‌ایم و تحفه دردی گرفته‌ایمخون خورده‌ایم و چهره زردی گرفته‌ایم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 174

دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 184

کو همّت مردانه‌ای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 194

آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه می‌کشان را گوید چراغ روشن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 199

نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 203

خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با ساده‌رویان عشق ورز و کار کن

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 205

سر مکش از سرای درویشانرخ متاب از دعای درویشان

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 206

باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 208

بازم تو غارت خرد و هوش کرده‌ایبازم به یک نگاه تو مدهوش کرده‌ای

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 217

نیم جو معتقدِ طاعتِ بی‌گریه مشونرسد کِشتهٔ بی‌آب به سر حد درو

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 229

سلامی چون نسیم صبح‌گاهیبه آن رونق‌‌فزای بزم شاهی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 235

یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 238

گرت هواست که در دیده‌ای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 239

نیست با ادافهمان حاجت درافشانیشوق دیدنت دارم این قدر که می‌دانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 247

گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 248

با غمش عیش دو عالم میتوانی کرد هیچاره‌ هر غم به این غم میتوانی کرد هی

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 250

بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری

Məczub Təbrizi1 dəq
مؤخرهٔ کاتبان دیوان

پی تاریخ این دیوان محشرکه خوانی باشد از لعل و گهر پُر

Məczub Təbrizi11 dəq
شمارهٔ ۲

لاله ز رخسار تو گل چیده استغنچه به امید تو خندیده است

Məczub Təbrizi1 dəq
Tarix 2

پدر را پس از فوت دیدم به خوابکه می‌گفت با من بهشتی شدم

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 3

بی‌شوق تو کی واقف اسرار توان بودبی‌لطف تو کی از تو خبردار توان بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 5

ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبی‌یاد لبش بودن البته زیان دارد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 11

خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Rübai 16

گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 19

امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 27

مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شراره‌ای و از اشک نمی

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 28

دنیا که تو را به مکر بی‌تاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود

Məczub TəbriziRübai1 dəq
Rübai 29

خواهی که همیشه باشدت نعمت و نازبا درد قناعت کن و با سوز بساز

Məczub TəbriziRübai1 dəq