Qəzəl 109

نقشی به بست دلبر من بر مثال خویشآراستش بزیور حسن و جمال خویش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یک‌به‌یک

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

زهی ساکن شده در خانه دلگرفته سر بسر کاشانه دل

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 126

معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 130

منم که روی ترا بی‌نقاب می‌بینممنم که در شب و روز آفتاب می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 138

ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 168

سبو بشکن که آبی‌، نی سبوییز خود بگذر که دریایی‌، نه جویی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 180

شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 184

تو ز مائی ولی ما را ندانیز دریایی ولی دریا ندانی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 188

صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری ز‌چه رو نمینمائی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 189

ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدارگر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 133

صنما هر نفسی در گذرت می‌بینمبر دل و دیده و جان جلوه‌گرت می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 136

ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 160

منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بی‌نوا مانده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq