Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نقشی به بست دلبر من بر مثال خویشآراستش بزیور حسن و جمال خویش
Qəzəl 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Qəzəl 115زهی ساکن شده در خانه دلگرفته سر بسر کاشانه دل
Qəzəl 123ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم
Qəzəl 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Qəzəl 130منم که روی ترا بینقاب میبینممنم که در شب و روز آفتاب میبینم
Qəzəl 134گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم
Qəzəl 137ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون
Qəzəl 138ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن
Qəzəl 168سبو بشکن که آبی، نی سبوییز خود بگذر که دریایی، نه جویی
Qəzəl 180شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي
Qəzəl 184تو ز مائی ولی ما را ندانیز دریایی ولی دریا ندانی
Qəzəl 188صنما چرا نقاب از رخ خود نمیگشائیزکه رخ نهفته داری زچه رو نمینمائی
Qəzəl 189ای درخشان ز رخت مهر سپهر عالیسایه ات از رخ ذرّات مبادا خالی
Qəzəl 96ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدارگر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار
Qəzəl 133صنما هر نفسی در گذرت میبینمبر دل و دیده و جان جلوهگرت میبینم
Qəzəl 136ای روی تو در حجاب کَونینبردار ز رخ نقاب کَونین
Qəzəl 141کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من
Qəzəl 160منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بینوا مانده