Məmməd Araz · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nobel mükafatı.... Yazdı qəzetlər,Ucaldı bu adla kiminsə adı.
Uşaq səsləriMən bir uşaq tanıyırdım, dəcəl bir uşaq,Xəyalının quş qanadı, yel atı vardı.
Sən getdinSən mənim yazıma birinci yağış,Sən mənim qışıma sonuncu qardın.
Bülbülün səsiSanki onuQarlı dağlardan,
Kəhər atElə ki, əlimi qoydum yəhərə,Kəhər öz yerində oynardı həmən.
Sara xanımAzərbaycan torpağındaBir səs gəzir,
Sən məni sevsəydin...Sən məni sevsəydin nolardı görən?Görən olardımı bir dərdim onda?
Bir ağac yıxıldıBir ağac yıxıldı yol qırağında,Bir hənir yox oldu yol qırağından.
ŞahdağıQar əridi, sinən coşdu sinəmtək,Nə gözəldir ilk baharın, Şahdağı.
Küçə itləriBu küçə itləri...Bu gecə itləri...
Yoxdu özgə umacağımYolum düşdü Şahbulağa payızda,Gəlib çıxdım ocaq üstə, pay üstə,
Dürnaları dönməz olduBoz qayalar çapıqlandı, qaraldı,Durnaları dönməz oldu dağların.
Tarixçi aliməÇox da tərifləmə bu qalaçanı,Babalar adından danışma çox da.
Daş harayıVaqif Bəhmənliyə*«Xudafərin su altında qalacaq» – dedin:
Yaşat məniBu dünyada qurmaq çətin, yıxmaq asan,Bir təkanla dağ yıxılar, yıxan olsan.
Sevgi nəğməsiBir sevgi nəğməsi yaradım deyə,Bu axşam bulanıb, duruluram mən.
Səba yeli«Nə yanar kimsə mənə atəşi-dildən özgə*Nə açar kimsə qapım badi-səbadan qeyri».*
Oxucuya məktubUzaqdan-uzağa xoşuna gəlsəm,Məni dindirməyə tələsmə hələ.
Səməd Vurğunla söhbət(60 illik yubiley günündə)*Bağışlasın məni bəzi oratorlar,
TəəssüfBu görüş nə acı qismətmiş bizə,Elə bil bir kədər gölünə düşdük.
Oxuyan Təbriz(Aşıq Hüseyn Cavanla İstisu*yaylaqlarında görüşümüzdən təəssürat)*
Payız nidasıSənə də qar yağdı, güvəndiyim dağ!Sən də örənidin, a yaşıl yamac!
Gül – töhfələrBu qədərgüllərə uyma, gül balam,
Təəssüfə təəssüf...Dünən biri vaxtsız köçdü dünyadan,Təəssüflər ünvanına axışdı.
Mehmanxana xidmətçisiOrta yaşlı, çox şirindil bir qadındı,Elə belə soruşdum ki, «adın nədir?»
İtə daş atmaGəl, itə daş atma,Daş atma, bala!
Bağışla, dəniz!Şəninə nə qədər şer yazmışam,Sahil qumlarına şüar yazmışam.
Bir insana inamımı itirdimAğ yol idi... ikimiz bir qaraltıNağıl kimi: işıq yandı, it hürdü...
Qonşu çəpəriQonşu qardaş, az qurdalan o çəpər boyu,Əsəbini, qəzəbini hörmə çəpərə,
Haqqın yoxdu, haqqın var...Çox oldu ürəyinin diqtəsinə baxmadın,İlğımlar qova-qova yulğunlar qucaqladın,