Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خانهٔ صبر مرا باز برانداختهایتا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟
Qəzəl 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Qəzəl 748همچو گل صد گونه رنگ آوردهایغنچهوارم دل به تنگ آوردهای
Qəzəl 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Qəzəl 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Qəzəl 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Qəzəl 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!
Qəzəl 771زین دایره تا بدر نیفتیدر دایرهٔ دگر نیفتی
Qəzəl 776مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی
Qəzəl 786باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Qəzəl 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Qəzəl 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Qəzəl 794هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بریپرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری
Qəzəl 799عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
Qəzəl 800هزار بار بگفتم که: به ز جان عزیزیاگر چه خون دل من هزار بار بریزی
Qəzəl 801باز آمدی، که خونم بر خاک در بریزیتوفان موج خیزم زین چشم تر بریزی
Qəzəl 807حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشینه بدان تا تو به آشفتن کارم باشی
Qəzəl 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Qəzəl 809بکوش و روی مگردان ز جور و بارکشیمگر مراد دل خویش در کنار کشی
Qəzəl 820سرم بیدولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
Qəzəl 830دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی
Qəzəl 832ای تن و اندامت از گل خرمنیعالمی حسنی تو در پیراهنی
Qəzəl 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی
Qəzəl 836تو ز آه من ار هراسانیچون دلم میبری به آسانی؟
Qəzəl 839ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
Qəzəl 845عارت آمد که دمی قصهٔ ما گوش کنی؟قصهٔ غصه این بیسر و پا گوش کنی؟
Qəzəl 851باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟
Qəzəl 852زمستان ز مستان نبیند زبونیو گر خود بلا بارد از ابر خونی
Qəzəl 855رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینیبه دهان و لب بگویم که نبات و انگبینی
Qəzəl 863یک سخن زان لعل خاموشم بگوینکتهای شیرینتر از نوشم بگوی