Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خانهٔ صبر مرا باز برانداختهایتا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟
Qəzəl 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Qəzəl 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Qəzəl 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Qəzəl 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Qəzəl 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!
Qəzəl 771زین دایره تا بدر نیفتیدر دایرهٔ دگر نیفتی
Qəzəl 782زهی! زلف و رخت قدری و عیدیقمر حسن ترا کمتر معیدی
Qəzəl 786باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Qəzəl 787پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاریساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری
Qəzəl 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Qəzəl 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Qəzəl 794هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بریپرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری
Qəzəl 796بر من نمینشینی نفسی به دلنوازیبنشین دمی، که خون شد دل من ز چاره سازی
Qəzəl 800هزار بار بگفتم که: به ز جان عزیزیاگر چه خون دل من هزار بار بریزی
Qəzəl 801باز آمدی، که خونم بر خاک در بریزیتوفان موج خیزم زین چشم تر بریزی
Qəzəl 807حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشینه بدان تا تو به آشفتن کارم باشی
Qəzəl 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Qəzəl 809بکوش و روی مگردان ز جور و بارکشیمگر مراد دل خویش در کنار کشی
Qəzəl 811ای ترک حور زاده، ز تندی و کودکیخون دل شکستهٔ ما را چه میمکی؟
Qəzəl 817نه بیگانهای، ای بت خانگیمکن با من خسته بیگانگی
Qəzəl 818از چهره لاله سازی و از زلف سنبلیتا از خجالت تو نروید دگر گلی
Qəzəl 819ای بر شفق نهاده از شام زلف خالیبر گرد ماه بسته از رنگ شب هلالی
Qəzəl 821آن خان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلیمیگیر و زانو زن برش، گر مقبلی یللی بلی
Qəzəl 823ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمیگل وام کرده از رخ خوب تو خرمی
Qəzəl 824ای داده بر وی تو قمر داو تمامیپیش تو کمر بسته اسیران به غلامی
Qəzəl 830دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی
Qəzəl 831نزدیک یار اگر نه چنین خوار و خردمیدر هجرش این مذلت و خواری نبردمی
Qəzəl 832ای تن و اندامت از گل خرمنیعالمی حسنی تو در پیراهنی
Qəzəl 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی