Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
من نخواهم برد جان از دست دلای مسلمانان، فغان از دست دل
Qəzəl 455نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟کشی از خط مهرم سر، کنی از غم فگارم دل
Qəzəl 466گر درد سر نباشدت، ای باد صبحدمروزی به دستگیری ما رنجه کن قدم
Qəzəl 472من چو همین حرف الف دیدهامحرف دگر زان نپسندیدهام
Qəzəl 474به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتمجزین کاری نمیدانم که: در کار خراباتم
Qəzəl 477ای زاهد مستور، ز من دور، که مستمبا توبهٔ خود باش، که من توبه شکستم
Qəzəl 486نبض دل شوریدهٔ محرور گرفتمدامن ز هوی و هوسش دور گرفتم
Qəzəl 490ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادمخاک پای تو چو گشتم چه دهی بر بادم؟
Qəzəl 494غافل چرایی؟ جانا، ز دردمرحمت کن آخر بر روی زردم
Qəzəl 495هر چند به کوی او دیرست که پی بردمبسیار بگردیدم تا راه بوی بردم
Qəzəl 503نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم
Qəzəl 505دی ره میخانه باز یافته بودمکار طرب را بساز یافته بودم
Qəzəl 508به یک نظر چو ببردی دل زبون ز برمچرا به دیدهٔ رحمت نمیکنی نظرم؟
Qəzəl 509چو تیغ بر کشد آن بیوفا به قصد سرمدلم چو تیر برابر رود که: من سپرم
Qəzəl 514درون خود نپسندم که از تو باز آرمبدین قدر که: تو بیرون کنی به آزارم
Qəzəl 515سرم سودای او دارد، زهی سودا که من دارم!از آن سر گشته میباشم که این سوداست در بارم
Qəzəl 519گمان مبر که ز مهر تو دست وادارمکه گر چه خاک زمینم کنی، هوا دارم
Qəzəl 526مست آمدم امشب، که سر راه بگیرمیک بوسه به زور از لب آن ماه بگیرم
Qəzəl 532روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزمدر خویش زنم آتش و مردانه بسوزم
Qəzəl 533گمان مبر که به جور از بر تو برخیزمبه اختیار ز خاک در تو برخیزم
Qəzəl 548دلم زندان عشق توست و زندانی درو جانمچو زندانی شدم،دیگر چه میخواهی؟ مرنجانم
Qəzəl 554تختگاه حسن را قد تو شاهست، ای صنمآسمان لطف را روی تو ماهست، ای صنم
Qəzəl 556گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم
Qəzəl 557به آن سرم که: سر خود ز می چو مست کنمگذر به کوچهٔ آن ترک میپرست کنم
Qəzəl 558بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنمگر زین شراب صرف من یک جرعه در جامت کنم
Qəzəl 562نظر چو بر لب و دندان یار خویش کنمطویلهٔ گهر اندر کنار خویش کنم
Qəzəl 565درمان درد دوری آن یار میکنموقتی که میل سبزه و گلزار میکنم
Qəzəl 572زلف تو اگر به تاب میبینمدل ز آتش غم کباب میبینم
Qəzəl 574به پیشگاه قبول ار چه کم دهد راهمهنوز دولت آن آستانه میخواهم
Qəzəl 581ما نور چشم مادر این خاک تیرهایمآبای انجم فلکی را نبیرهایم