Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد
Qəzəl 233گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش همخوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد
Qəzəl 247او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد
Qəzəl 253گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بیقرار شد
Qəzəl 254خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد
Qəzəl 262هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد
Qəzəl 264کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟
Qəzəl 285دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند
Qəzəl 299هر زمان آشفتهدل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند
Qəzəl 308ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکندعهد به سر نمیبرد، وعده وفا نمیکند
Qəzəl 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Qəzəl 315در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند
Qəzəl 329دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
Qəzəl 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Qəzəl 339به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Qəzəl 343غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود
Qəzəl 347آن فروغ دیده و آن راحت دل میرودرخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
Qəzəl 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Qəzəl 353بیتو دل و جان من زیر و زبر میشوددم به دمم درد دل بیش و بتر میشود
Qəzəl 355کو دیدهای که بیتو به خون تر نمیشود؟یا رخ که از فراق تو چون زر نمیشود؟
Qəzəl 356شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود
Qəzəl 357بریدن حیفم آید بعد از آن عهدچنین رویی نشاید آن چنان عهد
Qəzəl 359تو آن گم کرده را مشنو که بیزاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید
Qəzəl 360برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید میدارم که روزی گل به بار آید
Qəzəl 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Qəzəl 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Qəzəl 386از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیکترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیکتر؟
Qəzəl 389هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Qəzəl 394کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغولها بر سر و دوش او نگر
Qəzəl 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر