Qəzəl 232

مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 233

گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش هم‌خوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 247

او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 253

گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بی‌قرار شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 254

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 262

هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 264

کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 285

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 299

هر زمان آشفته‌دل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 308

ترک ستم پرست من ترک جفا نمی‌کندعهد به سر نمی‌برد، وعده وفا نمی‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 313

جماعتی که مرا توبه کار می‌خوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 315

در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 329

دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 334

روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 339

به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 343

غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 347

آن فروغ دیده و آن راحت دل می‌رودرخت بردارید، همراهان، که محمل می‌رود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 349

ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 353

بی‌تو دل و جان من زیر و زبر می‌شوددم به دمم درد دل بیش و بتر می‌شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 355

کو دیده‌ای که بی‌تو به خون تر نمی‌شود؟یا رخ که از فراق تو چون زر نمی‌شود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 356

شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 357

بریدن حیفم آید بعد از آن عهدچنین رویی نشاید آن چنان عهد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 359

تو آن گم کرده را مشنو که بی‌زاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 360

برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید می‌دارم که روزی گل به بار آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 361

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 364

مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 386

از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک‌ترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک‌تر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 389

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 394

کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغول‌ها بر سر و دوش او نگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 403

صنما، بی‌تو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر

Əvhədi Marağalı1 dəq