Qəzəl 193

هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 196

چاره سگالیدنم فایده‌ای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 200

دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 202

عشق بی‌علت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 204

هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 208

چو دل شد زان او هرگز نمیردچو خورد از خوان او هرگز نمیرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 211

چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 215

مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 218

تویی که از لب لعلت گلاب می‌ریزدز زلف پرشکنت مشک ناب می‌ریزد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 220

جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 227

نمی‌بینم بت خود را، نمی‌دانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 231

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 233

گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش هم‌خوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 248

چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟دردم تو می‌فرستی، درمانم از که باشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 250

ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 253

گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بی‌قرار شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 254

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 259

چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 261

عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 276

هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 283

چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 285

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 290

باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 292

دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 294

کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟این قدر بس که ز دورم نگران بگذارند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 304

در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 308

ترک ستم پرست من ترک جفا نمی‌کندعهد به سر نمی‌برد، وعده وفا نمی‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 313

جماعتی که مرا توبه کار می‌خوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 315

در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 329

دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود

Əvhədi Marağalı2 dəq