Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
Qəzəl 196چاره سگالیدنم فایدهای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد
Qəzəl 200دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
Qəzəl 202عشق بیعلت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد
Qəzəl 204هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد
Qəzəl 208چو دل شد زان او هرگز نمیردچو خورد از خوان او هرگز نمیرد
Qəzəl 211چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد
Qəzəl 215مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد
Qəzəl 218تویی که از لب لعلت گلاب میریزدز زلف پرشکنت مشک ناب میریزد
Qəzəl 220جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟
Qəzəl 227نمیبینم بت خود را، نمیدانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد
Qəzəl 231بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد
Qəzəl 233گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش همخوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد
Qəzəl 248چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟دردم تو میفرستی، درمانم از که باشد؟
Qəzəl 250ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد
Qəzəl 253گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بیقرار شد
Qəzəl 254خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد
Qəzəl 259چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد
Qəzəl 261عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد
Qəzəl 276هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند
Qəzəl 283چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند
Qəzəl 285دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند
Qəzəl 290باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند
Qəzəl 292دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند
Qəzəl 294کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟این قدر بس که ز دورم نگران بگذارند
Qəzəl 304در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند
Qəzəl 308ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکندعهد به سر نمیبرد، وعده وفا نمیکند
Qəzəl 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Qəzəl 315در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند
Qəzəl 329دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود