Qəzəl 413

گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروزما بدانیم که در باغ گلی هست امروز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 416

گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 433

دیده گر لایق آن نیست که منزل کنمشچاره‌ای نیست به جز جای که در دل کنمش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 435

نیست عیب ار دوست می‌دارم منشبا چنان رویی که دارد دشمنش؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 437

بباد صبا گفتم از شوق دوشکه: درکارم، ار میتوانی، بکوش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 438

پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 443

باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 446

گفتم: به چابکی ببرم جان ز دست عشقخود هیچ یاد و هوش نیاورد مست عشق

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 448

ز حسن تو پیدا شد آیین عشقخرد را لبت کرد تلقین عشق

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 452

که رساند به من شیفتهٔ مسکین حال؟خبری زان صنم ماهرخ مشکین خال

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 454

من نخواهم برد جان از دست دلای مسلمانان، فغان از دست دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 455

نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟کشی از خط مهرم سر، کنی از غم فگارم دل

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 462

خیز، که درمی‌رسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 476

اگر به مجلس قاضی نموده‌اند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 477

ای زاهد مستور، ز من دور، که مستمبا توبهٔ خود باش، که من توبه شکستم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 486

نبض دل شوریدهٔ محرور گرفتمدامن ز هوی و هوسش دور گرفتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 494

غافل چرایی؟ جانا، ز دردمرحمت کن آخر بر روی زردم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 503

نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 514

درون خود نپسندم که از تو باز آرمبدین قدر که: تو بیرون کنی به آزارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 515

سرم سودای او دارد، زهی سودا که من دارم!از آن سر گشته می‌باشم که این سوداست در بارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 518

من همان داغ محبت که تو دیدی دارمهم چنان در هوست زرد وز عشقت زارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 528

نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازماگر دردت رها کردی که من درمان خود سازم

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 533

گمان مبر که به جور از بر تو برخیزمبه اختیار ز خاک در تو برخیزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 535

مرا مجال نباشد که: یار او باشممگر همین که: به دل دوستار او باشم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 541

ای چاه زنخدانت زندان دل ریشماز نوش دهان تو چندین چه زنی نیشم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 543

من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 547

درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت می‌گذرانم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 548

دلم زندان عشق توست و زندانی درو جانمچو زندانی شدم،دیگر چه می‌خواهی؟ مرنجانم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 556

گر شبی چارهٔ این درد جدایی بکنماز شب طرهٔ او روز نمایی بکنم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 557

به آن سرم که: سر خود ز می چو مست کنمگذر به کوچهٔ آن ترک می‌پرست کنم

Əvhədi Marağalı1 dəq