Qəzəl 552

بجان آمد ز هجران جان مسکین«اغثنی یاغیاث المستغیثین »

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 564

چه شنیدی که دل از دست بدادی،تو عمو؟چه فتادت که روانی بسوی بحر چو جو؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 572

«کان الله » گفت و «کان الله له »وصف مستان طریقت در وله

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 573

ای آفتاب روی تو را پرده‌دار ماهبر جمله دلبران جهان خسروی و شاه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 579

در میان همه خوبان بت ما از همه بههمه صافند ولی او بصفا از همه به

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 580

آتش عشق تو شوری در جهان انداختهرهروان را جمله از کام و زبان انداخته

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 581

ای آتش سودای تو در کن فکان انداختهعشقت شراب آتشین در جام جان انداخته

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 582

ای خیالت عقل کل را در گمان انداختهنقش فیض لامکان اندر مکان انداخته

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 588

گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیدهز عکس رنگ آن رخسار عین جان شود دیده

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 594

مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانهجان را وحید کردی آخر بهر بهانه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 597

تا گرد ماه‌، سنبل مشکین نهاده‌ایبس داغ‌ها که بر دل مسکین نهاده‌ای

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 598

همه لذت، همه شهوت، همگی رد شده ایپیش ازین نیک بدی، خواجه، ولی بد شده ای

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 599

این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ایلیک هرگز نشناسی بچه کار آمده ای؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 601

«هدی للمتقین » گفتند: یعنیبصورت وا ممان از صرف معنی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 603

به جان تو، که خمارم به غایت، ای چلبیبریز باده حمرا به شیشه حلبی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 608

السلام علیک، یا سندی«انتموا سیدی و مستندی »

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 610

دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 611

گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدیهر دکانی را نسیم مشک تاتار آمدی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 615

جان نوروز و جان صد عیدیعیدی عاشقان بده، عیدی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 617

ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 619

مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداریمرا از لمعه روی تو هر لمعه است انواری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 622

حکایتی دو سه دارم، به شرط دستوریز حد گذشت به غایت زمان مهجوری

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 633

دلا، ز باده و خُم‌خانهٔ که می‌پرسی؟ز چشم و غمزهٔ مستانهٔ که می‌پرسی؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 646

ای آتش سودای تو در جان جهانیوی از تو بهر گوشه خروشی و فغانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 654

تو محبوب جانی و جان جهانیفدای تو صد عمر و صد زندگانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 655

تو مرهم دل ریشی و راحت جانیدوای درد دل بیدلان نکو دانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 658

خوشدل شدم که دادم دل را بدلستانیماییم در هوایش دردی و داستانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 661

فداک عقلی و روحی، که راحت جانیمرا بدرد سپاری و عین درمانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 682

چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بوییبزن، ای پسر، چو مردان، قدمی بجست و جویی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 10

چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟از نهان خانه تجریدم و از دار فنا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq