Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Qəzəl 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟
Qəzəl 631تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی
Qəzəl 634زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟
Qəzəl 650بدرویشی دلی گر بود و جانیمسجل شد بملک دلستانی
Qəzəl 653تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی
Qəzəl 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Qəzəl 674تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی
Məsnəvi 2روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام
Qəzəl 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Qitə 2هزار شکر خدا را، که در جمیع امورهمیشه بر کرم اوست اعتماد مرا
Məqamatül-arifin, 3از بدایات گیر تا ابواببعد ازان تا معاملات و صواب
Ənisül-arifin, 5«زمرة العشاق،قد قرب الوصال »«زبدة العشاق،لاتمشوا،تعال »
Məqamatül-arifin, 5قسم ابواب هم ده آمده استداند آن کس که بر ره آمده است
Məqamatül-arifin, 6پس کنم در معاملات شروعباتو گویم همه اصول و فروع
Məsnəvi 6کسانی که در عشق پروردهانددر آیت درایت طلب کردهاند
Qəzəl 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Rübai 6گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست
Məqamatül-arifin, 7بعد ازان منزلات اخلاقستکه نشان صفات خلاقست
Məqamatül-arifin, 8بعد ازان شد مغازلات وصولکه بود جملگی نشان قبول
Məqamatül-arifin, 9پس ازان قسم اودیت می داناولش هست منزل اجسان
Məqamatül-arifin, 10قسم احوال بعد ازین باشدهر که دانست مرد دین باشد
Qitə 13یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان رابهر ظهور اسما پیدا کند مظاهر
Rübai 13یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :هان!تانکنی به مهرورزی پیوند
Qəzəl 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Rübai 14آن روز که این گنبد مینا بستندوین طارم نه سپهر اعلا بستند
Qitə 17گر ببینی عارفی یا طالبیهر دو از روی حقیقت متفق
Rübai 17از بهر تو آمدم ببازار وجودوز بهر تو می روم بر آثار وجود
Rübai 19معشوقه به هر صفت که آید به ظهوراز ظلمت محض، یا خود از خالص نور
Rübai 20ای ساعد لطف شاه از روح تو بازمحبوب خدا،طایر عالی پرواز