Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عاشقم، خسته ام، خراب و یبابغرق دریای حیرتم، دریاب
Qəzəl 47«لن ترانی » می رسد از طور موسی را جوابچون خطاب از دوست آید سر بنه، گردن متاب
Qəzəl 59گر زاهدست جانم، اگر رند می پرستبا روی تست روی دلم، هر کجا که هست
Qəzəl 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست
Qəzəl 113گر دردمند گردد دل، دولتی عظیمستچون دردمند او شد، دل بعد از آن سلیمست
Qəzəl 121بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانستبگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست
Qəzəl 123در دیده صاحب نظران کشف عیانست :کان ماه دل افروز پس پرده نهانست
Qəzəl 125دلم از زلف تو آشفته و سرگردانستجان بدیدار تو شادست ولی حیرانست
Qəzəl 126صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست
Qəzəl 149ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
Qəzəl 151برون ز راه خدا راهرو نه در راهستبرین حدیث که گفتم خدای آگاهست
Qəzəl 168ای دوست، حکایت نهان چیست؟فی الجمله حدیث عاشقان چیست؟
Qəzəl 195هرکه را نفی فراوان شد و اثباتی نیستگرچه بیناست، ولی صاحب مرآتی نیست
Qəzəl 196از یار سفر کرده کسی را خبری نیستکان ماه مسافر بهمه کوی و دری نیست
Qəzəl 203باز شوری بمحلت زد، ازین کو بگذشتسوک ما سورشد امروز کزین سو بگذشت
Qəzəl 204در شرح آن جمال بیانها ز حد گذشتدر حسن یار حیرت جانها ز حد گذشت
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 218ای دل، چو پیش آمد غمی، آن را فرج دان، نه حرجبرخوان به پیش صابران کالصبر مفتاح الفرج
Qəzəl 226سفر گزیدم ازین آستان کون و فسادبر آسمان معالی، سفر مبارک باد!
Qəzəl 228هزار شکر که سلطان عشق جان را دادهزار مجد و معالی، هزار حسن و رشاد
Qəzəl 238دیده مشتاق و دلم میل فراوان داردجانم از مسکن تن روی بجانان دارد
Qəzəl 239نقاره سحری قصهای نهان داردولی به خود نه حکایت، نه داستان دارد
Qəzəl 248من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟آشفته و رسوای جهانم چه توان کرد؟
Qəzəl 251تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟
Qəzəl 254طور سینا چه بود؟ سینه دانا باشددل عاشق چه بود؟ لجه دریا باشد
Qəzəl 256هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد
Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Qəzəl 266کسی که روی تو بیند چگونه شاد نباشد؟مرید عشق تو،ای دوست،نامراد نباشد
Qəzəl 268بپیش درد من درمان چه باشد؟ز سر بگذر،سر و سامان چه باشد؟
Qəzəl 279امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد