Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در ملک وصال او ظل شجری دارمدر باغ وصال او شیرین ثمری دارم
Qəzəl 447چشم گریان و دل زار و نزاری دارمدر نهان خانه دل نقش نگاری دارم
Qəzəl 459گرنه آنست که جوینده یار آمده ایم؟پس درین دیر مغان ما بچه کار آمده ایم
Qəzəl 463این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم
Qəzəl 476گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم
Qəzəl 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
Qəzəl 480تو جان و دل مایی، من وصف تو چون گویم؟بی چون و چرا گویم: در وصف تو چون گویم
Qəzəl 485این سخن نیست به اندازه که من میگویممن نمیگویم اگر چند که من میگویم
Qəzəl 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن
Qəzəl 497یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتناین خانه را به وشتن گلشن کنید، گلشن
Qəzəl 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Qəzəl 503با هیچ رسید این صفت باده فروشاندایم ز سر سود شود مایه گریزان
Qəzəl 513حیات تن ز جان آمد، حیات جان ز جان جانزهی حکمت،زهی قدرت، زهی سلطان جاویدان!
Qəzəl 529مقررست و معین بحجت و برهانکه: غیر دوست کسی نیست در مکین و مکان
Qəzəl 532همه جا اوست شاه جاویدانهمه جا اوست شاه شاه نشان
Qəzəl 541بیتی همی سرایم و زاریست کار منتا یک نظر کند بمن آن یار غار من
Qəzəl 543بسامان آمد احوال دل منبدیدار تو حل شد مشکل من
Qəzəl 546جگر گرمست و آهم سرد و دل خونخرد آشفته و جان مست و مجنون
Qəzəl 549از عیان گر واقفی، بگذر ز عین«این تمشی؟ این تمشی؟ این این »؟
Qəzəl 553پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین
Qəzəl 560ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
Qəzəl 569از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو
Qəzəl 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
Qəzəl 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
Qəzəl 578مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه
Qəzəl 591از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه
Qəzəl 621روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری
Qəzəl 624شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری
Qəzəl 628گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Qəzəl 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟