Qəzəl 251

تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟

Qasım ƏnvarQəzəl2 dəq
Qəzəl 252

تا به کی خاطر من واله و شیدا باشد؟در بیابان غمت بی سر و بی پا باشد؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 254

طور سینا چه بود؟ سینه دانا باشددل عاشق چه بود؟ لجه دریا باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 256

هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 263

عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 266

کسی که روی تو بیند چگونه شاد نباشد؟مرید عشق تو،ای دوست،نامراد نباشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 268

بپیش درد من درمان چه باشد؟ز سر بگذر،سر و سامان چه باشد؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 279

امروز بار دیگر آن ماه دلبر آمدشادیست جان و دل را کان شاه کشور آمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 286

آن یار چو ناگاه ببازار برآمداز هر طرفی مشرق انوار بر آمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 300

چند در مسجد و در صومعه غارت کردندسبب این بود که میخانه عمارت کردند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 319

«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 321

فرو ریختی باز در جام جودبعمدا شرابی که هوشم ربود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 324

این عشق و مودت اثر لطف خدا بودوین جمله عنایت نه باندازه ما بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 338

صبح ازل ز مشرق انوار بردمیداز نور روی یار به ما لمعه‌ای رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 344

بوی سنبل ز دم باد صبا می آیدخوشدلم هر چه از آن یار بما می آید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 347

از خم صفا باده چون قند بیاریدبانغمه نوروز و نهاوند بیارید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 367

درد سری میدهد زحمت رنج خمارزهد برون کن ز سر، ساقی جان را در آر

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 372

سینه مجروحست و عقل آشفته، خاطر بی قراردیده گریانست و جان مشتاق و دل امیدوار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 373

عزت عشق بود غیرت یارکه ندادند منکران را بار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 379

مشکین کلاله را چو برافکند آن نگاراز هر طرف برآمد فریاد زینهار!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 380

منم و عشق سرکش عیار«ثانی اثنین اذهما فی الغار»

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 381

هر که هشیار درین دیر مغانش مگذارسر تسلیم ندارد، سرش از تن بردار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 382

اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفوربنام نیک توان بود در جهان مشهور

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 407

متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 411

ای زلف و رخت میگون، ای دوست سلام علیکوی شیوه تو موزون، ای دوست سلام علیک

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 419

مقررست و معین، برای اهل کمالهزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 428

یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکامالمنة لله، زهی بخت و سرانجام؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 432

من از سودای جانان نیم مستمبده، ساقی، می گلگون بدستم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 435

دوش بر اوج لا مکان خیمه اصطفا زدمنوبت ملک لم یزل بر در کبریا زدم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 444

جگر گر مست و دل گر مست و آه آتشین دارمخلاصی نبست جانم را، که عشقی در کمین دارم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq