Qəzəl 134

شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 178

همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 182

بی‌جمالت بوستان عیش ما را نور نیستبی‌وصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 199

چراغ مرد معنی آشناییستبقدر آشنایی روشناییست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 229

بنده پیر مغانیم، که جاویدان بادجاودان باد و سرش سبز و لبش خندان باد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 235

ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارددل دیوانه ما جان به جوی نشمارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 259

ارنی و لن ترانی راز و نیاز باشدنزدیک مرد عارف این هر دو باز باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 264

گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 269

رنگرز و رنگرزی دیر شدرنگرز از رنگرزی سیر شد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 271

آیینه سبب گشت که روی تو عیان شدروی تو سبب بود که آیینه نهان شد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 280

باز آفتاب دولت از بام ما بر آمدعکس جمال ساقی در جام ما درآمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 289

دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 292

آخر،ای شوخ جهان،عشوه گری با ما چند؟ما بسودای تو مردیم، خدا را مپسند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 293

در هوایت عاشقان مستمندروز و شب مدهوش و مست حیرتند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 304

آنان که بجز روی تو جایی نگرانندکوته نظرانند و چه کوته نظرانند!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 306

آب حیوان،که سکندر طلبش میفرمودروزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 311

دل آینه صورت و معنیست عجب بودکان شاهدما روی درین آینه ننمود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 325

گیسوی تو هر چند کمندی زبلا بودخوش سلسله ای بود، که در گردن ما بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 326

روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بوددل آشفته ما مست بلا خواهد بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 330

بعد ازین دلبر ما عربده جو خواهد بودهمه از همه رو، روی بدو خواهد بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 331

گر با تو دمی محرم اسرار توان بودبر ملک و ملک فایض انوار توان بود

Qasım ƏnvarQəzəl2 dəq
Qəzəl 340

نعم الفقیه، حال مدرس کجا رسید؟در وصف حق نه هیچ سخن گفت و نه شنید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 341

«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 342

طریق توبه و تقوی شکستم تا چه پیش آید؟میان مجلس رندان نشستم تا چه پیش آید؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 346

از خم صفا جام می ناب بیاریدگر شمع ندارید بمهتاب بیارید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq