Qəzəl 171

آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیستوآنکه رو بنمود و دل برد از میان پیداست کیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 172

عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 173

پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 180

در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 219

من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 257

هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 270

از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 315

ساقیا،نور صبح روی نمودباده در جام کن به نغمه عود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 335

از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 356

با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 364

بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 389

با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 425

طلب‌کاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحت‌های بی‌مرهم!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 448

عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 460

مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 471

غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 527

گفت حق: «کل من علیها فان »بفنا راضیم برغبت جان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 542

ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 649

بتو جان کجا برد پی؟ که تو شاه بی نشانیز تو دل کجا گریزد؟که تو معدن امانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 680

سؤالی دارم، ای جان، کز کجاییبگو: از دار ملک آشنایی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Mərsiyə 3

یارب، بحق آنکه تویی عالم اسرارکز یار سفر کرده ما کیست خبر دار؟

Qasım Ənvar1 dəq
Qitə 3

قاسمم، قاسم انوار، که اسرار ازلنیست پوشیده ز من، خلق چه دانند مرا؟

Qasım Ənvar1 dəq
Türkcə şeir 4

بیر باغچه یتم برردی اقول المهباغچه ابسی ایتی که هی بوالمدن المه

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 5

برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qitə 12

گر نگویم دگر بخواهد گفتآنکه بروی ببست دربان در

Qasım Ənvar1 dəq
Qitə 20

عقل کل، نفس کل، طبیعت کلبعد از آن جوهر معانی دان

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 30

وقت آن شد که می ناب دهی مستان راخاصه من بیدل شوریده سرگردان را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Ənisül-arifin, 31

ابلهی را علت درد شکمکرد عاجز هفته ای، یا بیش و کم

Qasım Ənvar2 dəq
Qəzəl 39

ای از جمال روی تو تابنده آفتابوز آفتاب روی تو خورشید در حجاب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 54

دلم رابرد عشقت، «فات مافات »کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq