Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیستوآنکه رو بنمود و دل برد از میان پیداست کیست
Qəzəl 172عاشق روی ترا خرقه و زنار یکیستساکن کوی ترا کعبه و خمار یکیست
Qəzəl 173پیوسته دلم در غم آن یار گرامیستجان و دل ما مایل آن مجلس سامیست
Qəzəl 180در بزم یار بادهٔ ناخوشگوار نیستاز وهم درگذر، که درین گنج مار نیست
Qəzəl 219من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
Qəzəl 257هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
Qəzəl 270از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد
Qəzəl 315ساقیا،نور صبح روی نمودباده در جام کن به نغمه عود
Qəzəl 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Qəzəl 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Qəzəl 364بیا، بیا، که غریبیم و عاشقیم و نزاربیا، بیا، که نداریم بی تو صبر و قرار
Qəzəl 389با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز
Qəzəl 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم!
Qəzəl 448عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟
Qəzəl 460مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم
Qəzəl 471غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم
Qəzəl 527گفت حق: «کل من علیها فان »بفنا راضیم برغبت جان
Qəzəl 542ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من
Qəzəl 649بتو جان کجا برد پی؟ که تو شاه بی نشانیز تو دل کجا گریزد؟که تو معدن امانی
Qəzəl 680سؤالی دارم، ای جان، کز کجاییبگو: از دار ملک آشنایی
Mərsiyə 3یارب، بحق آنکه تویی عالم اسرارکز یار سفر کرده ما کیست خبر دار؟
Qitə 3قاسمم، قاسم انوار، که اسرار ازلنیست پوشیده ز من، خلق چه دانند مرا؟
Türkcə şeir 4بیر باغچه یتم برردی اقول المهباغچه ابسی ایتی که هی بوالمدن المه
Qəzəl 5برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا
Qitə 12گر نگویم دگر بخواهد گفتآنکه بروی ببست دربان در
Qitə 20عقل کل، نفس کل، طبیعت کلبعد از آن جوهر معانی دان
Qəzəl 30وقت آن شد که می ناب دهی مستان راخاصه من بیدل شوریده سرگردان را
Ənisül-arifin, 31ابلهی را علت درد شکمکرد عاجز هفته ای، یا بیش و کم
Qəzəl 39ای از جمال روی تو تابنده آفتابوز آفتاب روی تو خورشید در حجاب
Qəzəl 54دلم رابرد عشقت، «فات مافات »کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات