Qəzəl 4

ایهاالصابرون فی البلواطرقوا طرقوا الی المولا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 4

دل عاشق چشم ترک مستانه تستتو شمعی و عالم همه پروانه تست

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Ənisül-arifin, 6

بود زنگی زاده ای، بی دین و دادغول غفلت داده عمرش را بباد

Qasım Ənvar2 dəq
Qitə 6

خدمت بی دوستی را قدر و قیمت هست نیستخدمت اندر دست هست و دوستی در دست نیست

Qasım Ənvar1 dəq
Məsnəvi 7

خری از پایگاهی کرد فریادکه دوران سلوک حق برافتاد

Qasım ƏnvarMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 8

تا پریشان نکند زلف ترا باد صبامتصور نشود حالت جمعیت ما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qitə 10

مرا علم ازل در سینه دادندعجب علمی ولی درسی ندادند

Qasım Ənvar1 dəq
Ənisül-arifin, 23

حاکم مطلق،خدای ذوالجلالقادر بی چون، قدیم بر کمال

Qasım Ənvar1 dəq
Ənisül-arifin, 25

آن همایون طایر فرخنده فالروح انسانی،انیس ذوالجلال

Qasım Ənvar1 dəq
Ənisül-arifin, 27

بود در تبریز زیبا منظرینازنین عالمی، نیک اختری

Qasım Ənvar6 dəq
Qitə 27

ز جنس مقدس چنین اقدسینبود و ندیدست هرگز کسی

Qasım Ənvar1 dəq
Ənisül-arifin, 29

شمع چون پروانه را معدوم دیدگفت باآتش که:ای نور الفرید

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 32

هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 35

هرچند که در مرتبه مامورانیمبس ظاهر و پیداست که ما میرانیم

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 44

سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 128

مرا پیوند او پیوند جانستدریغست آن جمال از ما نهانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

مرا چون عاشقی دارالامانستدلم با دوست سر بر آستانت

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 130

مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

مرا هوای تو اندر میانه جانستمگو حکایت سامان، چه جای سامانست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

همه صحرا گلست و ارغوانستبهرجایی از آن جانان نشانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

شریعت در طریقت مستعینستشریعت راه فخرالمرسلینست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

آفتابیست جمالت که جهان پرتو اوستهمه را از همه رو روی بدان روی نکوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

سر بلندی بین، که دایم در سرم سودای اوستقیمت هرکس بقدر همت والای اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 178

همه کار و بار جهان هیچ نیستمدار زمین و زمان هیچ نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

تا با خودم از خودم خبر نیستچون با یارم ز من اثر نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 182

بی‌جمالت بوستان عیش ما را نور نیستبی‌وصالت خاطر مهجور ما مسرور نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq