Qəzəl 456

میان آتش سوزان علم فراخته ایمسعادت دو جهان در ادب شناخته ایم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 461

اقبال عشق بود، که ما مقبل آمدیمچون عشق رو بما شد مستقبل آمدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 462

ما در جهان کون برای تو آمدیمبهر تو آمدیم و برای تو آمدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 465

ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 494

سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 510

تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 512

چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 521

«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستانبستان و خوش بنوش، بشادی دوستان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 528

ما که مستان خرابیم درین دیر مغانغیر ازین دیر ندیدیم دگر دار امان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 534

یار همان، درد همان، دل همانغصه همان، قصه مشکل همان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 536

در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 568

ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان هم‌خانه شوواندر میان عاشقان از عاشقی فرزانه شو

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 593

پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 609

ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 613

فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 625

من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 642

پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنیما با تو بوده ایم، «سیور من بجان سنی »

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 643

سخنی می‌رود، ای دوست، مسلم سخنیکه ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 651

بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 657

جراحت دل من تازه کرد دلبر جانیکه هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 672

بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شویهمراه عشق شو، که جنون در جنون شوی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Mərsiyə 1

سرور سینه من از فروغ روی تو بودولی بسوخت بدرد تو جان غم فرسود

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 1

ای آسیا، ای آسیا، سرگشته‌ای چون ما چرا؟از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 1

من بنده روی توام، ای باده پرستوز نرگس مخمور تو جانم شده مست

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Türkcə şeir 1

ال یار عزیز ابله که: جان با دینه دورمسجد دسار و باردم که بوکن آینه در

Qasım Ənvar1 dəq
Ənisül-arifin, 2

یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال

Qasım Ənvar3 dəq
Məqamatül-arifin, 2

بشنو،ای طالب ره توفیقدر طریق خدا علی التحقیق

Qasım Ənvar1 dəq
Türkcə şeir 2

بیا، ای ساقی جان‌ها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار می‌پرسد که: سن کیم سن؟

Qasım Ənvar1 dəq
Qitə 4

درویش، که حرف او بصورت پنجستهریک بمثابه ای که بیش از پیشست

Qasım Ənvar1 dəq
Məsnəvi 5

یک تسو و دو تسو و سه تسوچند باشد کم تسو؟ تو باز گو

Qasım ƏnvarMəsnəvi1 dəq