Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
میان آتش سوزان علم فراخته ایمسعادت دو جهان در ادب شناخته ایم
Qəzəl 461اقبال عشق بود، که ما مقبل آمدیمچون عشق رو بما شد مستقبل آمدیم
Qəzəl 462ما در جهان کون برای تو آمدیمبهر تو آمدیم و برای تو آمدیم
Qəzəl 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
Qəzəl 494سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن
Qəzəl 510تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان
Qəzəl 512چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان
Qəzəl 521«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستانبستان و خوش بنوش، بشادی دوستان
Qəzəl 528ما که مستان خرابیم درین دیر مغانغیر ازین دیر ندیدیم دگر دار امان
Qəzəl 534یار همان، درد همان، دل همانغصه همان، قصه مشکل همان
Qəzəl 536در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتنبا خیال تو حضوریست که نتوان گفتن
Qəzəl 568ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان همخانه شوواندر میان عاشقان از عاشقی فرزانه شو
Qəzəl 593پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه
Qəzəl 609ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی
Qəzəl 613فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی
Qəzəl 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟
Qəzəl 642پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنیما با تو بوده ایم، «سیور من بجان سنی »
Qəzəl 643سخنی میرود، ای دوست، مسلم سخنیکه ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی
Qəzəl 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی
Qəzəl 657جراحت دل من تازه کرد دلبر جانیکه هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی
Qəzəl 672بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شویهمراه عشق شو، که جنون در جنون شوی
Mərsiyə 1سرور سینه من از فروغ روی تو بودولی بسوخت بدرد تو جان غم فرسود
Qəzəl 1ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
Rübai 1من بنده روی توام، ای باده پرستوز نرگس مخمور تو جانم شده مست
Türkcə şeir 1ال یار عزیز ابله که: جان با دینه دورمسجد دسار و باردم که بوکن آینه در
Ənisül-arifin, 2یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال
Məqamatül-arifin, 2بشنو،ای طالب ره توفیقدر طریق خدا علی التحقیق
Türkcə şeir 2بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار میپرسد که: سن کیم سن؟
Qitə 4درویش، که حرف او بصورت پنجستهریک بمثابه ای که بیش از پیشست
Məsnəvi 5یک تسو و دو تسو و سه تسوچند باشد کم تسو؟ تو باز گو