Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هندو بچه ای ببرد از راه دلمدر چاه بلا فکند ناگاه دلم
Rübai 95با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم
Rübai 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم
Rübai 104ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم
Rübai 105تا همبر من نشستهای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم
Rübai 107روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم
Rübai 114ای کام دل من و بلای حورانروی تو می و چشم تو از مخموران
Rübai 115بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن
Rübai 116در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو
Rübai 125گر بنده بُدَم کنون شدم یِکرَهْ شاهمانده شود از پیاده بر یکره شاه
Rübai 139چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی
Rübai 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
Qəsidə 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
Qəsidə 4تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنادر سرشک دیده ام کرد این دل خونین شنا
Qəsidə 5تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را
Qəsidə 28نگار من به لطیفی بسان پاک هواستمرا بدو چو خرد را بجان پاک هواست
Qəsidə 35به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمندلبانْت سوده عقیق و رخانْت ساده پرند
Qəsidə 41دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود
Qəsidə 59ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار
Qəsidə 77ز روزنامه شاهان چنین دهند خبرچنین کنند بزرگان چیره دست هنر
Qəsidə 81عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زارخوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار
Qəsidə 90هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگاربخت با من سازگار و یار با من سازگار
Qəsidə 106گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ
Qəsidə 114تا شمر چون درع داودی شد از باد شمالگشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال
Qəsidə 118خیال شام فراق بتان بروز وصالمرا گداخته دارد ز غم بسان هلال
Qəsidə 121ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم
Qəsidə 127اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران
Qəsidə 132آنچه هست اندر دل من نیست کسرا در دل آناز جفا و جور این نامهربان سنگین دلان
Qəsidə 134آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان
Qəsidə 138ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمنروی تو ماهست و گرد ماه از انجم انجمن