Qəzəl 948

هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 954

روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 957

خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 961

Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 963

اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 981

پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 990

عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیده‌حالان را جمال دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1009

پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1023

چشم خواب آلودگان در انتظار منزل استدیده بیدار دل آیینه دار منزل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1025

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1045

حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1046

زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1071

بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1125

تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1130

دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1146

از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1152

بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1159

هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1187

صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1190

قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1270

Şişəmə yar tökməsə, gülgün şərabı neylərəm?!Ay camalım verməsə, hər gün əzabı neylərəm?!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1271

شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1285

روزگار زندگی نقش بر آبی بیش نیستموج را قسمت ز دریا پیچ و تابی بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1320

در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1449

Zahiri görmək əgər adət olub gözlərinə,Asginan divara o gözləri ayna yerinə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1496

O dodaqlar ki, susur, sanma ki, sözsüzdür hər an,Çox zaman sakit olur çün ürəyi sözlü olan.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1556

سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1558

Sənin o məst gözün bir güli-xəndan kimidir,Yatışın canlar alır, körpəcə ceyran kimidir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1642

لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1669

Sadədildir o adam, fəxr edə ki, övladı var,Ata ilə anaya zəhrə bərabər dadı var?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq