Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست
Qəzəl 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست
Qəzəl 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست
Qəzəl 961Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.
Qəzəl 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است
Qəzəl 981پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست
Qəzəl 990عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیدهحالان را جمال دیگرست
Qəzəl 1009پرده شرم و حیا را باده ناب آتش استبر گل کاغذ، هوای عالم آب آتش است
Qəzəl 1023چشم خواب آلودگان در انتظار منزل استدیده بیدار دل آیینه دار منزل است
Qəzəl 1025با کمال قرب، از جانان دل ما غافل استزنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است
Qəzəl 1045حسن عالمسوز ماه من دو بالای گل استکج نگه کردن به دستارش چه یارای گل است؟
Qəzəl 1046زهر در ساغر مرا از سیر ماه و انجم استآسمان پر کواکب شیشه پر کژدم است
Qəzəl 1071بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن استاز رخ آیینه هستی غبار افشاندن است
Qəzəl 1125تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده استپیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است
Qəzəl 1130دست ما در بند چین آستین افتاده استورنه آن زلف از رسایی بر زمین افتاده است
Qəzəl 1146از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است
Qəzəl 1152بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است
Qəzəl 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است
Qəzəl 1187صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای استآفتاب از صبح داغ در نمک خوابانده ای است
Qəzəl 1190قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است
Qəzəl 1270Şişəmə yar tökməsə, gülgün şərabı neylərəm?!Ay camalım verməsə, hər gün əzabı neylərəm?!
Qəzəl 1271شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست
Qəzəl 1285روزگار زندگی نقش بر آبی بیش نیستموج را قسمت ز دریا پیچ و تابی بیش نیست
Qəzəl 1320در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیستگرد را دست تصرف بر درون شیشه نیست
Qəzəl 1449Zahiri görmək əgər adət olub gözlərinə,Asginan divara o gözləri ayna yerinə.
Qəzəl 1496O dodaqlar ki, susur, sanma ki, sözsüzdür hər an,Çox zaman sakit olur çün ürəyi sözlü olan.
Qəzəl 1556سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است
Qəzəl 1558Sənin o məst gözün bir güli-xəndan kimidir,Yatışın canlar alır, körpəcə ceyran kimidir.
Qəzəl 1642لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت
Qəzəl 1669Sadədildir o adam, fəxr edə ki, övladı var,Ata ilə anaya zəhrə bərabər dadı var?