Qəzəl 4963

به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟که آهو چشم قربانی شد ازمژگان گیرایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4970

برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4981

کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4983

ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوشعالم خاک هم از سایه بالای تو خوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4986

سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایشقمری ازشهپر خود اره نهد برپایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4994

ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویشما و دریا چو نمودیم به هم گوهر خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5006

نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارشدگر که می کند از خواب ناز بیدارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5009

مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5020

چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموشکی آتش جگر سنگ می شود خاموش؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5023

رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟که من به پای نسیم سحر روم ازخویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5029

چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویشسرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5038

گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5041

ساقی ز میکشان خبری می گرفته باشاز خویش رفتگان خبری می گرفته باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5044

تسلیم در کشاکش اهل زمانه باشهرکس کمان طعن کند زه،نشانه باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5049

هردل که داغدار شود از نظاره اشپهلو به آفتاب زند هر ستاره اش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5061

درخون نشستم از نفس مشکبار خویشچون نافه عقده ای نگشودم زکار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5062

حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5066

چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5070

از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5077

از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5086

جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5091

که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5095

ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5099

هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5113

مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5122

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5124

روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5130

قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq