Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرددر هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد
Qəzəl 4386O hüsnün ucundan mənə səhra vətən oldu,Gül çöhrəni görcək bu düzənlər çəmən oldu.
Qəzəl 4402Səhərin feyzi sənin ol ləbi-xəndanındadır,Çünki şəkkər gülüşün şəhdi sənin şanındadır.
Qəzəl 4453Küpənin ağzını aç, kuzəyə pambıq tıxama,Cənnətin çeşməsitək ruh verəcək mey adama.
Qəzəl 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآردعمرش تمام گردد چون مور پربرآرد
Qəzəl 4483ستاره سوخته پروای اعتبار نداردکه تخم سوخته حاجت به نوبهار ندارد
Qəzəl 4519Paxıl olsa, xəsisin haləti lap bədtər olar,Köhnələn bir düyünü açmaq özü məhşər olar.
Qəzəl 4529از بیم خط آن لب شد باریک وچنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Qəzəl 4584از خرام ناز منت بر زمین دارد بهارهر طرف صد خرمن گل خوشه چین دارد بهار
Qəzəl 4585سنبل او می خرامد دست بر دوش بهارتاکند در وقت فرصت حلقه درگوش بهار
Qəzəl 4632Saçların da uzanar, ey nazlı canan, qəm yemə,Xızrı da sirab edər ol abi-heyvan, qəm yemə.
Qəzəl 4721ای زلفت از کمند تمنابلند ترمژگان ز زلف و زلف ز بالا بلندتر
Qəzəl 4823Məcaz qanad olubdur həqiqətə hər zaman,Bu qanadı qırarmı, deyin, ağıllı insan?
Qəzəl 4904تا به همواری برآید کار درتندی مکوشبدخماری دارد ازپی این شراب خامجوش
Qəzəl 4922ز مستی در شکر خندست دایم لعل سیرابشگریبان چاک دارد شیشه را زور می نابش
Qəzəl 4943چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟که گیراتر ز شاهین است مژگان سبکبالش
Qəzəl 4945چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش
Qəzəl 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش
Qəzəl 4999Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.
Qəzəl 5032Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.
Qəzəl 5109İztirabi-qəlbdən zülfün səhər, şam oynayar,Vəhşi quş düşsə tora, olmaz o, aram, aynayar.
Qəzəl 5140Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.
Qəzəl 5334Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.
Qəzəl 5350سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم
Qəzəl 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدمشاخ خشک کهکشان پربار باشد صبحدم
Qəzəl 5361ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم
Qəzəl 5419پرتو مه را قیاس از نور انجم میکنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم میکنم
Qəzəl 5594ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیمچو نخل موم با خورشید تابان برنمی آیم
Qəzəl 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستمرفت چون برگ خزان دیده قرار از دستم
Qəzəl 5698سبک به چشم تو از شیوه وفا شدهامسزای من که به بیگانه آشنا شدهام