Qəzəl 5700

چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5704

مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5828

می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5869

چون غنچه دست بر دل شیدا گذاشتیمگل را به باغبان خنک وا گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6084

در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکندر زمین عاریت چون غافلان منزل مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6172

تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبینکی توانی شست در سرچشمه کوثر جبین؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6362

گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6392

دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6423

خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6436

چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردناز می نشد چو مینا سرشار تا به گردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6527

Düşmə sən ardına o sərvi-rəvanın, getmə,Oğrun-oğrun bax ona, vardı ziyanın, getmə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6529

شد خط مشکبار عیان از عذار اوجوهرنما شد آینه بی غبار او

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6547

Bir saf ürək qoyubmu qala ruzigar, hanı?Aləm tamam qaranlıq olub, aynadır, hanı?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6560

چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاهمی زند غیرت ز مژگان تیشه بر پای نگاه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6690

دانه ما در ضمیر خاک بودی کاشکییا چو سر زد در زمان دهقان درودی کاشکی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6808

عیب صاحب هنران چند به بازار آری؟چند ازان گلبن پر گل کف پر خار آری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6872

نیی که جیب و کنار از شکر کند خالیبه ناله صد دل خونین جگر کند خالی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6928

کوچکدلی است مایه تسخیر عالمیآفاق را گرفت سلیمان به خاتمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6972

گر بگذری ز هستی آرام جان بیابیگر خط کشی به عالم خط امان بیابی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Türki qəzəl 6

Aşiq qanını vəsməli qaşın nihan içər,Cöhərli tiğ qın ara peyvəstə qan içər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 7

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جداهر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Türki qəzəl 7

Gül kimi hər kim ki gülzar içrə nəqdi-cani varSəy eylər töksün sənin yolunda ta imkanı var

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Türki qəzəl 9

Könlüm ol məxmur gözlərdən deyil azarsızKim görübdür bu xarab olmuş evi bimarsız

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Türki qəzəl 11

Rəhm qıl Saibə, saqi, mey ilə tut əliniNeçə içsin qanını bu ürəyi qan olmuş?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 12

نیست از زخم زبان پروا دل بی تاب رامانع از گردش نگردد خار و خس گرداب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 15

بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتابچون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب

Saib TəbriziQəsidə5 dəq
Türki qəzəl 15

Mahi-şəbgərd əgər görsün onun xurşid ruxsarınKəmənd eylər onu seyd etmək üçün halə zünnarın

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Türki qəzəl 17

Bizə indi zərrə tək cövlana gəlmişlər hənuzAftabi-eşq ilə dövrana gəlmişlər hənuz

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 30

(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)

Saib Təbrizi1 dəq